Format AtariDOS 4 - Historia wersji

KMK: /* VTOC */

2017-04-19T15:07:41Z

VTOC

← poprzednia wersja		Wersja z 19 kwi 2017, 17:07
Linia 29:		Linia 29:

	== VTOC ==		== VTOC ==
	W [[SD]] i [[DD]] [[VTOC]] ~~znajduje się w 59 i 60 jednostce alokacji, czyli~~ zajmuje sektory o numerach od 349 do 360 ($015D-$0168). Z tego jedenaście pierwszych sektorów (349-359) zajmuje katalog dyskietki, ostatni zaś sektor przeznaczony jest na mapę alokacji plików.		W [[SD]] i [[DD]] [[VTOC]] zajmuje sektory o numerach od 349 do 360 ($015D-$0168). Odpowiada to jednostkom alokacji 58-59 w SD i DSDD oraz 118-119 w DD. Z tego jedenaście pierwszych sektorów (349-359) zajmuje katalog dyskietki, ostatni zaś sektor przeznaczony jest na mapę alokacji plików.

	W [[ED]] VTOC także zajmuje 2 jednostki alokacji, ale jest zorganizowany nieco inaczej oraz, przede wszystkim, umieszczony jest gdzie indziej, mianowicie w ~~jednostkach alokacji 85 i 86 (sektory~~ 505-516); z tego katalog zajmuje '''dziesięć''' pierwszych sektorów, natomiast mapa plików - dwa ostatnie.		W [[ED]] VTOC także zajmuje 2 jednostki alokacji, ale jest zorganizowany nieco inaczej oraz, przede wszystkim, umieszczony jest gdzie indziej, mianowicie w sektorach 505-516 (odpowiada to jednostkom alokacji 84-85); z tego katalog zajmuje '''dziesięć''' pierwszych sektorów, natomiast mapa plików - dwa ostatnie.

	Ogólnie struktura VTOC w DOS 4.0 jest bardzo podobna do tej, którą mamy (w postaci katalogu i VTOC) w [[Format AtariDOS 3\|formacie DOS 3.0]], podobna jest też zasada działania filesystemu, tylko realizacja jest inna.		Ogólnie struktura VTOC w DOS 4.0 jest bardzo podobna do tej, którą mamy (w postaci katalogu i VTOC) w [[Format AtariDOS 3\|formacie DOS 3.0]], podobna jest też zasada działania filesystemu, tylko realizacja jest inna.

KMK: /* Jednostka alokacji */ -spekulacje

2017-04-19T13:46:18Z

Jednostka alokacji: -spekulacje

← poprzednia wersja		Wersja z 19 kwi 2017, 15:46
Linia 27:		Linia 27:

	Ze struktury mapy alokacji plików (zobacz niżej) można wywnioskować, że maksymalna pojemność systemu plików wynosi 248 jednostek alokacji, co w [[DD]] daje 380928 bajtów, czyli 372k.		Ze struktury mapy alokacji plików (zobacz niżej) można wywnioskować, że maksymalna pojemność systemu plików wynosi 248 jednostek alokacji, co w [[DD]] daje 380928 bajtów, czyli 372k.

	Utrata jednostek alokacji, jednej w [[DD]], dwóch w [[DSDD]], wynika przypuszczalnie z dostosowania DOS-u do istniejących na rynku stacji dysków innych producentów niż Atari, w których to stacjach nawet w gęstości podwójnej pierwsze trzy sektory mają po 128 bajtów. W [[1450XLD]] prawdopodobnie miało tak nie być, a pojemność dyskietek w obydwu gęstościach była odpowiednio o 1,5 lub 3k większa.

	== VTOC ==		== VTOC ==

KMK: /* Jednostka alokacji */ może wreszcie opis DD zgodny z obserwacjami :)

2017-04-19T13:39:26Z

Jednostka alokacji: może wreszcie opis DD zgodny z obserwacjami :)

← poprzednia wersja		Wersja z 19 kwi 2017, 15:39
Linia 16:		Linia 16:
	== Jednostka alokacji ==		== Jednostka alokacji ==

	Jednostkę alokacji w tym formacie stanowi sześć sektorów, czyli 768 bajtów w [[SD]] i [[ED]] lub 1536 bajtów w [[DD]]. W gęstości pojedynczej i średniej DOS zostawia dla siebie 2, a w podwójnej trzy jednostki alokacji resztę pozostawiając na pliki. Numery jednostek alokacji liczone są od zera.		Jednostkę alokacji w tym formacie stanowi sześć sektorów po 128 bajtów, czyli 768 bajtów w [[SD]] i [[ED]], trzy sektory po 256 bajtów (768 bajtów) w [[DD]] lub sześć sektorów po 256 bajtów (1536 bajtów) w [[DSDD]]. W gęstości pojedynczej i średniej DOS zostawia dla siebie 2, a w podwójnej trzy jednostki alokacji resztę pozostawiając na pliki. Numery jednostek alokacji liczone są od zera.

	Dyskietka zapisana jednostronnie w SD ma więc całkowitą pojemność 120 jednostek alokacji (720 sektorów = 92160 bajtów = 90k), z czego początkowo dostępne jest 118 (708 sektorów = 90624 bajty = 88,5k), gdyż dwie zajmuje VTOC. Pierwsza jednostka alokacji (nr 0) przeznaczona na dane zaczyna się od sektora nr 1.		Dyskietka zapisana jednostronnie w SD ma więc całkowitą pojemność 120 jednostek alokacji po 768 bajtów (720 sektorów = 92160 bajtów = 90k), z czego początkowo dostępne jest 118 (708 sektorów = 90624 bajty = 88,5k), gdyż dwie zajmuje VTOC. Pierwsza jednostka alokacji (nr 0) przeznaczona na dane zaczyna się od sektora nr 1.

	W DD ~~jest podobnie~~, z tym że pierwsza jednostka alokacji (nr 0) obejmuje sektory 1-6 i jest traktowana jako zajęta; tych sektorów używa tylko loader DOS-u. Obszar danych (jednostka alokacji nr 1) zaczyna się od sektora nr 7. ~~Całkowita~~ pojemność pustej dyskietki to ~~119~~ jednostek (~~714~~ sektorów = ~~182724 bajty = 178,5k), z czego na pliki zostaje 117 (702 sektory = 179712~~ bajtów = ~~175~~,5k).		Dyskietka zapisana jednostronnie w DD ma całkowitą teoretyczną pojemność 240 jednostek alokacji po 768 bajtów, z tym że pierwsza jednostka alokacji (nr 0) obejmuje sektory 1-3 i jest traktowana jako zajęta; tych sektorów używa tylko loader DOS-u. Obszar danych (jednostka alokacji nr 1) zaczyna się od sektora nr 4. Dwie jednostki zajmuje VTOC, zatem całkowita pojemność pustej dyskietki to 237 jednostek (711 sektorów = 182016 bajtów = 177,75k).

	Dla [[DSDD]] całkowita pojemność dyskietki to ~~238~~ jednostek ~~(1428 sektorów = 365568~~ bajtów ~~= 357k)~~, z czego na pliki przeznaczone jest 236 (1416 sektorów = 362496 bajtów = 354k). Jedna jednostka, ostatnia, mimo że mogłaby być wykorzystana, jest tracona.		Dla [[DSDD]] całkowita, teoretyczna pojemność dyskietki to 240 jednostek po 1536 bajtów, z czego na pliki przeznaczone jest 236 (1416 sektorów = 362496 bajtów = 354k). Jedna jednostka, ostatnia, mimo że mogłaby być wykorzystana, jest tracona.

	W [[ED]] całkowita pojemność dyskietki to 173 jednostki (1038 sektorów = 132864 bajty = 129,75k), z czego na pliki przeznaczone jest 171 (1026 sektorów = 131328 bajtów = 128,25k). Dodatkowo format średniej gęstości nieznacznie się różni, o czym niżej.		W [[ED]] całkowita pojemność dyskietki to 173 jednostki (1038 sektorów = 132864 bajty = 129,75k), z czego na pliki przeznaczone jest 171 (1026 sektorów = 131328 bajtów = 128,25k). Dodatkowo format średniej gęstości nieznacznie się różni, o czym niżej.

KMK: cd.

2017-04-19T11:44:40Z

cd.

KMK: /* VTOC */ normalizacja numeracji j.a. plus dr. poprawki

2017-04-19T11:35:09Z

VTOC: normalizacja numeracji j.a. plus dr. poprawki

← poprzednia wersja		Wersja z 19 kwi 2017, 13:35
Linia 31:		Linia 31:

	== VTOC ==		== VTOC ==
	W [[SD]] i [[DD]] [[VTOC]] znajduje się w 58 i 59 jednostce alokacji, czyli zajmuje sektory o numerach od 349 do 360 ($015D-$168). Z tego jedenaście pierwszych sektorów (349-359) zajmuje katalog dyskietki, ostatni zaś sektor przeznaczony jest na mapę alokacji plików.		W [[SD]] i [[DD]] [[VTOC]] znajduje się w 59 i 60 jednostce alokacji, czyli zajmuje sektory o numerach od 349 do 360 ($015D-$168). Z tego jedenaście pierwszych sektorów (349-359) zajmuje katalog dyskietki, ostatni zaś sektor przeznaczony jest na mapę alokacji plików.

	W [[ED]] VTOC także zajmuje 2 jednostki alokacji, ale jest zorganizowany nieco inaczej oraz, przede wszystkim, umieszczony jest gdzie indziej, mianowicie w jednostkach alokacji 84 i 85 (sektory ~~504~~-~~515~~); z tego katalog zajmuje '''dziesięć''' pierwszych sektorów, natomiast mapa plików - dwa ostatnie.		W [[ED]] VTOC także zajmuje 2 jednostki alokacji, ale jest zorganizowany nieco inaczej oraz, przede wszystkim, umieszczony jest gdzie indziej, mianowicie w jednostkach alokacji 85 i 86 (sektory 505-516); z tego katalog zajmuje '''dziesięć''' pierwszych sektorów, natomiast mapa plików - dwa ostatnie.

	Ogólnie struktura VTOC w DOS 4.0 jest bardzo podobna do tej, jaką mamy (w postaci katalogu i VTOC) w [[Format AtariDOS 3\|formacie DOS 3.0]], podobna jest też zasada działania filesystemu, tylko realizacja jest inna.		Ogólnie struktura VTOC w DOS 4.0 jest bardzo podobna do tej, jaką mamy (w postaci katalogu i VTOC) w [[Format AtariDOS 3\|formacie DOS 3.0]], podobna jest też zasada działania filesystemu, tylko realizacja jest inna.
Linia 59:		Linia 59:
	<tr><td>$02</td><td><p>Offset ostatniego bajtu danych znajdujących się w ostatnim sektorze ('''nie''' jednostce alokacji!) pliku.</p></td></tr>		<tr><td>$02</td><td><p>Offset ostatniego bajtu danych znajdujących się w ostatnim sektorze ('''nie''' jednostce alokacji!) pliku.</p></td></tr>
	<tr><td>$03</td><td>		<tr><td>$03</td><td>
	<p>Numer bajtu w mapie alokacji plików, od którego zaczyna się informacja o rozmieszczeniu pliku na dyskietce. Inaczej mówiąc, jest to numer pierwszej jednostki alokacji zajętej przez plik, zwiększony o ~~siedem~~.</p>		<p>Numer bajtu w mapie alokacji plików, od którego zaczyna się informacja o rozmieszczeniu pliku na dyskietce. Inaczej mówiąc, jest to numer pierwszej jednostki alokacji zajętej przez plik, zwiększony o osiem.</p>
	</td></tr>		</td></tr>
	<tr><td>$04</td><td><p>Funkcja nieznana, być może bajt zarezerwowany na przyszłość.</p></td></tr>		<tr><td>$04</td><td><p>Funkcja nieznana, być może bajt zarezerwowany na przyszłość.</p></td></tr>
Linia 70:		Linia 70:
	=== Mapa alokacji plików ===		=== Mapa alokacji plików ===

	Mapa alokacji plików w SD i DD zajmuje, jako się rzekło, ostatni sektor 59 jednostki alokacji, o znajomym skądinąd numerze 360, czyli $0168. Natomiast w ED ostatnie dwa sektory jednostki alokacji nr 85, czyli sektory nr ~~514~~ i ~~515~~. Pierwsze osiem bajtów tego obszaru zajęte jest przez system:		Mapa alokacji plików w SD i DD zajmuje, jako się rzekło, ostatni sektor 60 jednostki alokacji, o znajomym skądinąd numerze 360, czyli $0168. Natomiast w ED ostatnie dwa sektory jednostki alokacji nr 86, czyli sektory nr 515 i 516. Pierwsze osiem bajtów tego obszaru zajęte jest przez system:

	<table border = 1 cellpadding = 5>		<table border = 1 cellpadding = 5>
Linia 84:		Linia 84:
	</table>		</table>

	Pozostałą część mapy alokacji plików zajmuje właściwa mapa dyskietki. Pierwszy jej wpis to bajt nr 8 (licząc od zera), oznacza on jednostkę alokacji nr 1, czyli sektory 1-6. Następny bajt symbolizuje jednostkę alokacji nr 2 (sektory 7-12), kolejny jednostkę alokacji nr 3 (sektory 13-18) itd. aż do bajtu 127, do którego przypisana jest jednostka alokacji nr ~~120~~, czyli sektory ~~714~~-720. Jest to ostatnia jednostka w DD. W SD, ED i DSDD te parametry mogą się nieco różnić, co patrz wyżej.		Pozostałą część mapy alokacji plików zajmuje właściwa mapa dyskietki. Pierwszy jej wpis to bajt nr 8 (licząc od zera), oznacza on jednostkę alokacji nr 0, czyli sektory 1-6. Następny bajt symbolizuje jednostkę alokacji nr 1 (sektory 7-12), kolejny jednostkę alokacji nr 2 (sektory 13-18) itd. aż do bajtu 127, do którego przypisana jest jednostka alokacji nr 119, czyli sektory 715-720. Jest to ostatnia jednostka w DD. W SD, ED i DSDD te parametry mogą się nieco różnić, co patrz wyżej.

	Wartości poszczególnych bajtów mogą być następujące:		Wartości poszczególnych bajtów mogą być następujące:

	* $00-$05: koniec pliku		* $00-$05: koniec pliku
	* każdy inny: numer następnej jednostki alokacji zwiększony o 7		* każdy inny: numer następnej jednostki alokacji zwiększony o 8

	Jeśli bajt 3 wpisu pliku w katalogu ma wartość 8, to znaczy, że wskazuje on tym samym, iż informacji o początku pliku trzeba szukać w ósmym bajcie mapy alokacji plików. Jak objaśniono powyżej, bajt ten oznacza jednostkę alokacji nr 1, a więc jest to pierwsza jednostka alokacji wypełniona danymi tego pliku.		Jeśli bajt 3 wpisu pliku w katalogu ma wartość 8, to znaczy, że wskazuje on tym samym, iż informacji o początku pliku trzeba szukać w ósmym bajcie mapy alokacji plików. Jak objaśniono powyżej, bajt ten oznacza jednostkę alokacji nr 0, a więc jest to pierwsza jednostka alokacji wypełniona danymi tego pliku.

	Jeśli plik zajmuje ponad jedną jednostkę alokacji, to odpowiedni bajt mapy zawiera numer bajtu w tejże mapie, który symbolizuje następną jednostkę alokacji zajętą przez plik. Inaczej mówiąc, jeśli plik zajmuje jednostki alokacji 1, 2~~, 3~~ (i dalsze), to wartości bajtów 8 i 9 mapy alokacji plików będą wynosić odpowiednio 9 i 10, a jeśli czwartą zajętą jednostką alokacji jest jednostka nr 50, to bajt 10 mapy będzie zawierał wartość 57 (numer następnej jednostki alokacji plus 7). Krótko mówiąc, każdy wpis mapy dotyczący danego pliku wskazuje na kolejny wpis mapy dotyczący tego samego pliku.		Jeśli plik zajmuje ponad jedną jednostkę alokacji, to odpowiedni bajt mapy zawiera numer bajtu w tejże mapie, który symbolizuje następną jednostkę alokacji zajętą przez plik. Inaczej mówiąc, jeśli plik zajmuje jednostki alokacji 0, 1, 2 (i dalsze), to wartości bajtów 8 i 9 mapy alokacji plików będą wynosić odpowiednio 9 i 10, a jeśli czwartą zajętą jednostką alokacji jest jednostka nr 49, to bajt 10 mapy będzie zawierał wartość 57 (numer następnej jednostki alokacji plus 8). Krótko mówiąc, każdy wpis mapy dotyczący danego pliku wskazuje na kolejny wpis mapy dotyczący tego samego pliku.

	Koniec pliku jest w mapie alokacji plików zaznaczony wartością od $00 do $05. Liczba ta oznacza, który sektor danej jednostki alokacji jest jako ostatni wypełniony danymi. W połączeniu z informacją z katalogu, która mówi, ile bajtów zawiera ostatni sektor pliku, pozwala to na dokładne określenie długości pliku.		Koniec pliku jest w mapie alokacji plików zaznaczony wartością od $00 do $05. Liczba ta oznacza, który sektor danej jednostki alokacji jest jako ostatni wypełniony danymi. W połączeniu z informacją z katalogu, która mówi, ile bajtów zawiera ostatni sektor pliku, pozwala to na dokładne określenie długości pliku.

	Wolny obszar dyskietki jest w mapie reprezentowany tak samo jak pliki: wskaźnikiem do niego są bajty 1 i 2 mapy alokacji plików, a tam każdy kolejny wpis w mapie wskazuje na następny wpis mapy oznaczający wolną jednostkę alokacji. Dzięki temu DOS nie musi przeznaczać specjalnego kodu do wpisania do mapy, jeśli któraś jednostka alokacji jest zarezerwowana i nie powinna być zajęta przez pliki (np. VTOC), wystarczy, że takowa jest pominięta na liście wolnych jednostek.		Wolny obszar dyskietki jest w mapie reprezentowany tak samo jak pliki: wskaźnikiem do niego są bajty 1 i 2 mapy alokacji plików, a tam każdy kolejny wpis w mapie wskazuje na następny wpis mapy oznaczający wolną jednostkę alokacji. Dzięki temu DOS nie musi przeznaczać specjalnego kodu do wpisania do mapy, jeśli któraś jednostka alokacji jest zarezerwowana i nie powinna być zajęta przez pliki (np. VTOC), wystarczy, że takowa jest zaznaczona zerem ($00) i pominięta na liście wolnych jednostek.

	== Przykład ==		== Przykład ==

KMK: /* Jednostka alokacji */ rev.

2017-04-18T17:58:49Z

Jednostka alokacji: rev.

← poprzednia wersja		Wersja z 18 kwi 2017, 19:58
Linia 20:		Linia 20:
	Dyskietka zapisana jednostronnie w SD ma więc całkowitą pojemność 120 jednostek alokacji (720 sektorów = 92160 bajtów = 90k), z czego początkowo dostępne jest 118 (708 sektorów = 90624 bajty = 88,5k), gdyż dwie zajmuje VTOC. Pierwsza jednostka alokacji przeznaczona na dane zaczyna się od sektora nr 1.		Dyskietka zapisana jednostronnie w SD ma więc całkowitą pojemność 120 jednostek alokacji (720 sektorów = 92160 bajtów = 90k), z czego początkowo dostępne jest 118 (708 sektorów = 90624 bajty = 88,5k), gdyż dwie zajmuje VTOC. Pierwsza jednostka alokacji przeznaczona na dane zaczyna się od sektora nr 1.

	W DD jest podobnie, z tym że pierwsza jednostka alokacji obejmuje sektory 1-3 i jest traktowana jako zajęta; tych sektorów używa tylko loader DOS-u. Obszar danych (jednostka alokacji nr 2) zaczyna się od sektora nr ~~4, a sektory 718-720 nie są używane~~. Całkowita pojemność pustej dyskietki to 119 jednostek (714 sektorów = 182724 bajty = 178,5k), z czego na pliki zostaje 117 (702 sektory = 179712 bajtów = 175,5k).		W DD jest podobnie, z tym że pierwsza jednostka alokacji obejmuje sektory 1-6 i jest traktowana jako zajęta; tych sektorów używa tylko loader DOS-u. Obszar danych (jednostka alokacji nr 2) zaczyna się od sektora nr 7. Całkowita pojemność pustej dyskietki to 119 jednostek (714 sektorów = 182724 bajty = 178,5k), z czego na pliki zostaje 117 (702 sektory = 179712 bajtów = 175,5k).

	Dla [[DSDD]] całkowita pojemność dyskietki to 238 jednostek (1428 sektorów = 365568 bajtów = 357k), z czego na pliki przeznaczone jest 236 (1416 sektorów = 362496 bajtów = 354k). Jedna jednostka, ostatnia, mimo że mogłaby być wykorzystana, jest tracona.		Dla [[DSDD]] całkowita pojemność dyskietki to 238 jednostek (1428 sektorów = 365568 bajtów = 357k), z czego na pliki przeznaczone jest 236 (1416 sektorów = 362496 bajtów = 354k). Jedna jednostka, ostatnia, mimo że mogłaby być wykorzystana, jest tracona.

KMK: /* Jednostka alokacji */ opis DD był mało precyzyjny

2017-04-18T16:09:45Z

Jednostka alokacji: opis DD był mało precyzyjny

← poprzednia wersja		Wersja z 18 kwi 2017, 18:09
Linia 18:		Linia 18:
	Jednostkę alokacji w tym formacie stanowi sześć sektorów, czyli 768 bajtów w [[SD]] i [[ED]] lub 1536 bajtów w [[DD]]. W gęstości pojedynczej i średniej DOS zostawia dla siebie 2, a w podwójnej trzy jednostki alokacji resztę pozostawiając na pliki.		Jednostkę alokacji w tym formacie stanowi sześć sektorów, czyli 768 bajtów w [[SD]] i [[ED]] lub 1536 bajtów w [[DD]]. W gęstości pojedynczej i średniej DOS zostawia dla siebie 2, a w podwójnej trzy jednostki alokacji resztę pozostawiając na pliki.

	Dyskietka zapisana jednostronnie w SD ma więc całkowitą pojemność 120 jednostek alokacji (720 sektorów = 92160 bajtów = 90k), z czego początkowo dostępne jest 118 (708 sektorów = 90624 bajty = 88,5k), gdyż dwie zajmuje VTOC.		Dyskietka zapisana jednostronnie w SD ma więc całkowitą pojemność 120 jednostek alokacji (720 sektorów = 92160 bajtów = 90k), z czego początkowo dostępne jest 118 (708 sektorów = 90624 bajty = 88,5k), gdyż dwie zajmuje VTOC. Pierwsza jednostka alokacji przeznaczona na dane zaczyna się od sektora nr 1.

	W DD jest podobnie, z tym że pierwsza jednostka alokacji (sektory 1-~~6) oznaczona~~ jest jako ~~zawsze~~ zajęta~~, obszar plików~~ zaczyna się od ~~następnej~~. Całkowita pojemność dyskietki to 119 jednostek (714 sektorów = 182724 bajty = 178,5k), z czego na pliki zostaje 117 (702 sektory = 179712 bajtów = 175,5k).		W DD jest podobnie, z tym że pierwsza jednostka alokacji obejmuje sektory 1-3 i jest traktowana jako zajęta; tych sektorów używa tylko loader DOS-u. Obszar danych (jednostka alokacji nr 2) zaczyna się od sektora nr 4, a sektory 718-720 nie są używane. Całkowita pojemność pustej dyskietki to 119 jednostek (714 sektorów = 182724 bajty = 178,5k), z czego na pliki zostaje 117 (702 sektory = 179712 bajtów = 175,5k).

	Dla [[DSDD]] całkowita pojemność dyskietki to 238 jednostek (1428 sektorów = 365568 bajtów = 357k), z czego na pliki przeznaczone jest 236 (1416 sektorów = 362496 bajtów = 354k). Jedna jednostka, ostatnia, mimo że mogłaby być wykorzystana, jest tracona.		Dla [[DSDD]] całkowita pojemność dyskietki to 238 jednostek (1428 sektorów = 365568 bajtów = 357k), z czego na pliki przeznaczone jest 236 (1416 sektorów = 362496 bajtów = 354k). Jedna jednostka, ostatnia, mimo że mogłaby być wykorzystana, jest tracona.

KMK: /* Cechy ogólne */

2017-04-18T08:52:03Z

Cechy ogólne

← poprzednia wersja		Wersja z 18 kwi 2017, 10:52
Linia 5:		Linia 5:
	* Dopuszczalne wielkości sektorów: 128 i 256 bajtów		* Dopuszczalne wielkości sektorów: 128 i 256 bajtów
	* Maksymalna pojemność filesystemu: 248 klastrów (372 KB)		* Maksymalna pojemność filesystemu: 248 klastrów (372 KB)
	* Maksymalna wielkość pliku: ~~384~~ KB		* Maksymalna wielkość pliku: 382,5 KB
	* Maksymalna liczba plików na dysku: 176		* Maksymalna liczba plików na dysku: 176
	* Struktura katalogowa: jednopoziomowa		* Struktura katalogowa: jednopoziomowa

KMK: /* Cechy ogólne */

2017-04-18T08:51:37Z

Cechy ogólne

← poprzednia wersja		Wersja z 18 kwi 2017, 10:51
Linia 4:		Linia 4:

	* Dopuszczalne wielkości sektorów: 128 i 256 bajtów		* Dopuszczalne wielkości sektorów: 128 i 256 bajtów
	* Maksymalna pojemność filesystemu: ~~256~~ klastrów (~~384 kB~~)		* Maksymalna pojemność filesystemu: 248 klastrów (372 KB)
	* Maksymalna wielkość pliku: 384 kB		* Maksymalna wielkość pliku: 384 KB
	* Maksymalna liczba plików na dysku: 176		* Maksymalna liczba plików na dysku: 176
	* Struktura katalogowa: jednopoziomowa		* Struktura katalogowa: jednopoziomowa

KMK: /* Mapa alokacji plików */

2017-04-15T20:46:12Z

Mapa alokacji plików

← poprzednia wersja		Wersja z 15 kwi 2017, 22:46
Linia 70:		Linia 70:
	=== Mapa alokacji plików ===		=== Mapa alokacji plików ===

	Mapa alokacji plików zajmuje, jako się rzekło, ostatni sektor 59 jednostki alokacji, o znajomym skądinąd numerze 360, czyli $0168. Pierwsze osiem bajtów tego ~~sektora~~ zajęte jest przez system:		Mapa alokacji plików w SD i DD zajmuje, jako się rzekło, ostatni sektor 59 jednostki alokacji, o znajomym skądinąd numerze 360, czyli $0168. Natomiast w ED ostatnie dwa sektory jednostki alokacji nr 85, czyli sektory nr 514 i 515. Pierwsze osiem bajtów tego obszaru zajęte jest przez system:

	<table border = 1 cellpadding = 5>		<table border = 1 cellpadding = 5>
Linia 84:		Linia 84:
	</table>		</table>

	Pozostałą część mapy alokacji plików zajmuje właściwa mapa dyskietki. Pierwszy jej wpis to bajt nr 8 (licząc od zera) ~~sektora 360~~, oznacza on jednostkę alokacji nr 1, czyli sektory 1-6. Następny bajt symbolizuje jednostkę alokacji nr 2 (sektory 7-12), kolejny jednostkę alokacji nr 3 (sektory 13-18) itd. aż do bajtu 127, do którego przypisana jest jednostka alokacji nr 120, czyli sektory 714-720.		Pozostałą część mapy alokacji plików zajmuje właściwa mapa dyskietki. Pierwszy jej wpis to bajt nr 8 (licząc od zera), oznacza on jednostkę alokacji nr 1, czyli sektory 1-6. Następny bajt symbolizuje jednostkę alokacji nr 2 (sektory 7-12), kolejny jednostkę alokacji nr 3 (sektory 13-18) itd. aż do bajtu 127, do którego przypisana jest jednostka alokacji nr 120, czyli sektory 714-720. Jest to ostatnia jednostka w DD. W SD, ED i DSDD te parametry mogą się nieco różnić, co patrz wyżej.

	Wartości poszczególnych bajtów mogą być następujące:		Wartości poszczególnych bajtów mogą być następujące:

← poprzednia wersja		Wersja z 19 kwi 2017, 13:44
Linia 16:		Linia 16:
	== Jednostka alokacji ==		== Jednostka alokacji ==

	Jednostkę alokacji w tym formacie stanowi sześć sektorów, czyli 768 bajtów w [[SD]] i [[ED]] lub 1536 bajtów w [[DD]]. W gęstości pojedynczej i średniej DOS zostawia dla siebie 2, a w podwójnej trzy jednostki alokacji resztę pozostawiając na pliki.		Jednostkę alokacji w tym formacie stanowi sześć sektorów, czyli 768 bajtów w [[SD]] i [[ED]] lub 1536 bajtów w [[DD]]. W gęstości pojedynczej i średniej DOS zostawia dla siebie 2, a w podwójnej trzy jednostki alokacji resztę pozostawiając na pliki. Numery jednostek alokacji liczone są od zera.

	Dyskietka zapisana jednostronnie w SD ma więc całkowitą pojemność 120 jednostek alokacji (720 sektorów = 92160 bajtów = 90k), z czego początkowo dostępne jest 118 (708 sektorów = 90624 bajty = 88,5k), gdyż dwie zajmuje VTOC. Pierwsza jednostka alokacji przeznaczona na dane zaczyna się od sektora nr 1.		Dyskietka zapisana jednostronnie w SD ma więc całkowitą pojemność 120 jednostek alokacji (720 sektorów = 92160 bajtów = 90k), z czego początkowo dostępne jest 118 (708 sektorów = 90624 bajty = 88,5k), gdyż dwie zajmuje VTOC. Pierwsza jednostka alokacji (nr 0) przeznaczona na dane zaczyna się od sektora nr 1.

	W DD jest podobnie, z tym że pierwsza jednostka alokacji obejmuje sektory 1-6 i jest traktowana jako zajęta; tych sektorów używa tylko loader DOS-u. Obszar danych (jednostka alokacji nr 2) zaczyna się od sektora nr 7. Całkowita pojemność pustej dyskietki to 119 jednostek (714 sektorów = 182724 bajty = 178,5k), z czego na pliki zostaje 117 (702 sektory = 179712 bajtów = 175,5k).		W DD jest podobnie, z tym że pierwsza jednostka alokacji (nr 0) obejmuje sektory 1-6 i jest traktowana jako zajęta; tych sektorów używa tylko loader DOS-u. Obszar danych (jednostka alokacji nr 1) zaczyna się od sektora nr 7. Całkowita pojemność pustej dyskietki to 119 jednostek (714 sektorów = 182724 bajty = 178,5k), z czego na pliki zostaje 117 (702 sektory = 179712 bajtów = 175,5k).

	Dla [[DSDD]] całkowita pojemność dyskietki to 238 jednostek (1428 sektorów = 365568 bajtów = 357k), z czego na pliki przeznaczone jest 236 (1416 sektorów = 362496 bajtów = 354k). Jedna jednostka, ostatnia, mimo że mogłaby być wykorzystana, jest tracona.		Dla [[DSDD]] całkowita pojemność dyskietki to 238 jednostek (1428 sektorów = 365568 bajtów = 357k), z czego na pliki przeznaczone jest 236 (1416 sektorów = 362496 bajtów = 354k). Jedna jednostka, ostatnia, mimo że mogłaby być wykorzystana, jest tracona.
Linia 31:		Linia 31:

	== VTOC ==		== VTOC ==
	W [[SD]] i [[DD]] [[VTOC]] znajduje się w 59 i 60 jednostce alokacji, czyli zajmuje sektory o numerach od 349 do 360 ($015D-$~~168~~). Z tego jedenaście pierwszych sektorów (349-359) zajmuje katalog dyskietki, ostatni zaś sektor przeznaczony jest na mapę alokacji plików.		W [[SD]] i [[DD]] [[VTOC]] znajduje się w 59 i 60 jednostce alokacji, czyli zajmuje sektory o numerach od 349 do 360 ($015D-$0168). Z tego jedenaście pierwszych sektorów (349-359) zajmuje katalog dyskietki, ostatni zaś sektor przeznaczony jest na mapę alokacji plików.

	W [[ED]] VTOC także zajmuje 2 jednostki alokacji, ale jest zorganizowany nieco inaczej oraz, przede wszystkim, umieszczony jest gdzie indziej, mianowicie w jednostkach alokacji 85 i 86 (sektory 505-516); z tego katalog zajmuje '''dziesięć''' pierwszych sektorów, natomiast mapa plików - dwa ostatnie.		W [[ED]] VTOC także zajmuje 2 jednostki alokacji, ale jest zorganizowany nieco inaczej oraz, przede wszystkim, umieszczony jest gdzie indziej, mianowicie w jednostkach alokacji 85 i 86 (sektory 505-516); z tego katalog zajmuje '''dziesięć''' pierwszych sektorów, natomiast mapa plików - dwa ostatnie.

	Ogólnie struktura VTOC w DOS 4.0 jest bardzo podobna do tej, ~~jaką~~ mamy (w postaci katalogu i VTOC) w [[Format AtariDOS 3\|formacie DOS 3.0]], podobna jest też zasada działania filesystemu, tylko realizacja jest inna.		Ogólnie struktura VTOC w DOS 4.0 jest bardzo podobna do tej, którą mamy (w postaci katalogu i VTOC) w [[Format AtariDOS 3\|formacie DOS 3.0]], podobna jest też zasada działania filesystemu, tylko realizacja jest inna.

	=== Katalog ===		=== Katalog ===

	~~Pojedyńczy~~ wpis katalogowy zajmuje 16 bajtów. Ponieważ katalog zajmuje 10 lub 11 sektorów, na dyskietce można umieścić do 88 plików w [[SD]], 80 w [[ED]] lub 176 w [[DD]]. Strukturę wpisu katalogowego przedstawia tabelka:		Pojedynczy wpis katalogowy zajmuje 16 bajtów. Ponieważ katalog zajmuje 10 lub 11 sektorów, na dyskietce można umieścić do 88 plików w [[SD]], 80 w [[ED]] lub 176 w [[DD]]. Strukturę wpisu katalogowego przedstawia tabelka:

	<table border = 1 cellpadding = 5>		<table border = 1 cellpadding = 5>
Linia 70:		Linia 70:
	=== Mapa alokacji plików ===		=== Mapa alokacji plików ===

	Mapa alokacji plików w SD i DD zajmuje, jako się rzekło, ostatni sektor 60 jednostki alokacji, o znajomym skądinąd numerze 360, czyli $0168. Natomiast w ED ostatnie dwa sektory jednostki alokacji nr 86, czyli sektory nr 515 i 516. ~~Pierwsze~~ osiem bajtów tego obszaru ~~zajęte~~ jest przez system:		Mapa alokacji plików w SD i DD zajmuje, jako się rzekło, ostatni sektor 60 jednostki alokacji, o znajomym skądinąd numerze 360, czyli $0168. Natomiast w ED ostatnie dwa sektory jednostki alokacji nr 86, czyli sektory nr 515 i 516. Pierwszych osiem bajtów tego obszaru zajętych jest przez system:

	<table border = 1 cellpadding = 5>		<table border = 1 cellpadding = 5>
Linia 89:		Linia 89:

	* $00-$05: koniec pliku		* $00-$05: koniec pliku
			* $06-$07: nie występują (rezerwa na przyszłość?)
	* każdy inny: numer następnej jednostki alokacji zwiększony o 8		* każdy inny: numer następnej jednostki alokacji zwiększony o 8

	Jeśli bajt 3 wpisu pliku w katalogu ma wartość 8, to znaczy, że wskazuje on tym samym, iż informacji o początku pliku trzeba szukać w ~~ósmym~~ bajcie mapy alokacji plików. Jak objaśniono powyżej, bajt ten oznacza jednostkę alokacji nr 0, a więc jest to pierwsza jednostka alokacji wypełniona danymi tego pliku.		Jeśli bajt 3 wpisu pliku w katalogu ma wartość 8, to znaczy, że wskazuje on tym samym, iż informacji o początku pliku trzeba szukać w dziewiątym (offset 8) bajcie mapy alokacji plików. Jak objaśniono powyżej, bajt ten oznacza jednostkę alokacji nr 0, a więc jest to pierwsza jednostka alokacji wypełniona danymi tego pliku.

	Jeśli plik zajmuje ponad jedną jednostkę alokacji, to odpowiedni bajt mapy zawiera numer bajtu w tejże mapie, który symbolizuje następną jednostkę alokacji zajętą przez plik. Inaczej mówiąc, jeśli plik zajmuje jednostki alokacji 0, 1, 2 (i dalsze), to wartości bajtów 8 i 9 mapy alokacji plików będą wynosić odpowiednio 9 i 10, a jeśli czwartą zajętą jednostką alokacji jest jednostka nr 49, to bajt 10 mapy będzie zawierał wartość 57 (numer następnej jednostki alokacji plus 8). Krótko mówiąc, każdy wpis mapy dotyczący danego pliku wskazuje na kolejny wpis mapy dotyczący tego samego pliku.		Jeśli plik zajmuje ponad jedną jednostkę alokacji, odpowiedni bajt mapy zawiera numer bajtu w tejże mapie, który symbolizuje następną jednostkę alokacji zajętą przez plik. Inaczej mówiąc, jeśli plik zajmuje jednostki alokacji 0, 1, 2 (i dalsze), wartości bajtów 8 i 9 mapy alokacji plików będą wynosić odpowiednio 9 i 10, a jeśli czwartą zajętą jednostką alokacji jest jednostka nr 49, wtedy bajt 10 mapy będzie zawierał wartość 57 (numer następnej jednostki alokacji plus 8). Krótko mówiąc, każdy wpis mapy dotyczący danego pliku wskazuje na kolejny wpis mapy dotyczący tego samego pliku.

	Koniec pliku jest w mapie alokacji plików zaznaczony wartością od $00 do $05. Liczba ta oznacza, który sektor danej jednostki alokacji jest jako ostatni wypełniony danymi. W połączeniu z informacją z katalogu, która mówi, ile bajtów zawiera ostatni sektor pliku, pozwala to na dokładne określenie długości pliku.		Koniec pliku jest w mapie alokacji plików zaznaczony wartością od $00 do $05. Liczba ta oznacza, który sektor danej jednostki alokacji jest jako ostatni wypełniony danymi. W połączeniu z informacją z katalogu, która mówi, ile bajtów zawiera ostatni sektor pliku, pozwala to na dokładne określenie długości pliku.
Linia 105:		Linia 106:
	$40 $06 $7A $08 $00 QDOS____SYS		$40 $06 $7A $08 $00 QDOS____SYS

	Status $40 oznacza, że plik istnieje; zajmuje 6 jednostek alokacji, czyli 36 sektorów (i taką własnie długość ujrzymy w katalogu, bo DOS przelicza wszystko na sektory 128-bajtowe). Ostatni sektor zawiera 123 bajty danych (offset ostatniego bajtu $7A, czyli 122), a dane o rozmieszczeniu pliku zaczynają się w bajcie ~~ósmym~~ ($08) mapy alokacji plików.		Status $40 oznacza, że plik istnieje; zajmuje 6 jednostek alokacji, czyli 36 sektorów (i taką własnie długość ujrzymy w katalogu, bo DOS przelicza wszystko na sektory 128-bajtowe). Ostatni sektor zawiera 123 bajty danych (offset ostatniego bajtu $7A, czyli 122), a dane o rozmieszczeniu pliku zaczynają się w bajcie dziewiątym (offset $08) mapy alokacji plików.

	* mapa od bajtu nr 8 zawiera co następuje:		* mapa od bajtu nr 8 zawiera co następuje:
Linia 112:		Linia 113:
	Wartości: $09 $0A $0B $0C $0D $03		Wartości: $09 $0A $0B $0C $0D $03

	Offset bajtu to numer jednostki alokacji zwiększony o 7, a więc plik zajmuje jednostki alokacji od 1 do 6, czyli sektory od 1 do 36. Jednostka alokacji nr 6 jest ~~niepełna~~, ~~zajęte~~ są w niej tylko 4 sektory, a w ostatnim z nich, co wiemy z katalogu, są 123 bajty danych.		Offset bajtu to numer jednostki alokacji zwiększony o 8, a więc plik zajmuje jednostki alokacji od 0 do 5, czyli sektory od 1 do 36. Jednostka alokacji nr 6 nie jest w pełni wykorzystana, danymi są w niej wypełnione tylko 4 sektory, a w ostatnim z nich, co wiemy z katalogu, znajdują się 123 bajty danych.

	Struktura mapy alokacji plików w DOS 4.0, jak widać, przypomina nieco pecetowy FAT.		Struktura mapy alokacji plików w DOS 4.0, jak widać, przypomina nieco pecetowy FAT.