Format MyDOS - Historia wersji

Epi: /* Mapowanie plików */ prawda o linkach.

2012-08-18T14:44:34Z

Mapowanie plików: prawda o linkach.

← poprzednia wersja		Wersja z 18 sie 2012, 16:44
Linia 69:		Linia 69:
	Ciągłość plików oraz dokładne dane o ich długości (katalog zawiera tylko wielkość pliku w sektorach) zapewnia "link" umieszczony w trzech ostatnich bajtach każdego sektora danych. Wynika z tego, że w każdym sektorze dostępne jest tylko 125 (w [[SD]]) lub 253 (w [[DD]]) bajty na dane pliku, trzy pozostałe natomiast zajmuje DOS.		Ciągłość plików oraz dokładne dane o ich długości (katalog zawiera tylko wielkość pliku w sektorach) zapewnia "link" umieszczony w trzech ostatnich bajtach każdego sektora danych. Wynika z tego, że w każdym sektorze dostępne jest tylko 125 (w [[SD]]) lub 253 (w [[DD]]) bajty na dane pliku, trzy pozostałe natomiast zajmuje DOS.

	~~W przypadku formatów zgodnych z DOS 2~~.~~0 (90 i 180k, pierwszy bajt VTOC =~~ $02) struktura link jest identyczna jak w [[Format AtariDOS 2#Mapowanie plików\|DOS-ie 2.0]]. Dla ~~formatów specyficznych dla MyDOS-a (360k i więcej) link~~ wygląda następująco:		Format linku zależy od wartości pierwszego bajtu [[#VTOC\|VTOC]]. Gdy jest on równy $02, struktura link jest identyczna jak w [[Format AtariDOS 2#Mapowanie plików\|DOS-ie 2.0]]. Dla wartości większych od $02, format linku wygląda następująco:

	+---------------+---------------+---------------+		+---------------+---------------+---------------+

Epi: /* Katalog */ prawda o bitach w katalogu, dozwolone znaki w nazwach plików.

2012-08-18T14:41:45Z

Katalog: prawda o bitach w katalogu, dozwolone znaki w nazwach plików.

← poprzednia wersja		Wersja z 18 sie 2012, 16:41
Linia 39:		Linia 39:
	<tr><td>$00</td><td>		<tr><td>$00</td><td>
	<p>Bajt statusu:</p>		<p>Bajt statusu:</p>
	* bit 7 = 1 - plik skasowany; pozostałe bity mają wtedy wartość 0		* bit 7 = 1 - plik lub katalog skasowany (pozostałe bity mają wtedy wartość 0),
	* bit 6 = 1 - plik ~~istnieje; stany bitów 6 i 7 są zawsze przeciwne~~		* bit 6 = 1 - plik istniejący (bit 4 ma wtedy wartość 0),
	* bit 5 = 1 - plik/katalog ~~jest~~ zabezpieczony przed zapisem lub skasowaniem		* bit 5 = 1 - plik lub katalog zabezpieczony przed zapisem lub skasowaniem,
	* bit 4 = 1 - ~~plik jest podkatalogiem~~ (~~stany bitów 4~~ i ~~6 są zawsze przeciwne~~)		* bit 4 = 1 - katalog istniejący (bity 6, 2 i 1 mają wtedy wartość 0),
	* bit 3 - niewykorzystany		* bit 3 - niewykorzystany, MyDOS wpisuje tu 0,
	* bit 2 = 1 - ~~znaczenie nieustalone~~, ~~dla plików ustawiany na 1~~		* bit 2 = 1 - sektory danych pliku zawierają 16-bitowe dowiązania do następnego sektora,
	* bit 1 = 1 - znaczenie nieustalone, dla plików ustawiany na 1		* bit 1 = 1 - znaczenie nieustalone, dla plików ustawiany na 1
	* bit 0 = 1 - plik jest otwarty do zapisu		* bit 0 = 1 - plik jest otwarty do zapisu
	<p>Ogólnie status $46 oznacza plik istniejący, $66 plik ~~zabezpieczony przed zapisem~~, $80 plik skasowany~~, $10 katalog itp~~.</p>		<p>Ogólnie status $42 lub $46 oznacza plik istniejący, $62 lub $66 - plik tylko do odczytu, $10 - katalog, $80 - plik lub katalog skasowany itd.</p>
	</td></tr>		</td></tr>
	<tr><td>$01-$02</td><td>		<tr><td>$01-$02</td><td>
	<p>~~Wielkość pliku w sektorach~~.</p>		<p>Liczba sektorów danych zajętych przez plik.</p>
	</td></tr>		</td></tr>
	<tr><td>$03-$04</td><td><p>Numer pierwszego sektora zajętego przez plik.</p></td></tr>		<tr><td>$03-$04</td><td><p>Numer pierwszego sektora danych zajętego przez plik.</p></td></tr>
	<tr><td>$05-$0C</td><td><p>Nazwa pliku dopełniona spacjami.</p></td></tr>		<tr><td>$05-$0C</td><td><p>Nazwa pliku dopełniona spacjami.</p></td></tr>
	<tr><td>$0D-$0F</td><td><p>Rozszerzenie nazwy pliku dopełnione spacjami.</p></td></tr>		<tr><td>$0D-$0F</td><td><p>Rozszerzenie nazwy pliku dopełnione spacjami.</p></td></tr>
	</table>		</table>

			Nazwa i rozszerzenie nazwy pliku mogą zawierać wielkie litery, cyfry, oraz znaki "@" i "_", przy czym pierwszy znak nazwy nie może być cyfrą.

	Struktura katalogu jest bardzo podobna do tej, którą mamy w [[Format AtariDOS 2\|DOS 2.0]]. Jedyną liczącą się różnicą jest to, że MyDOS ustawia zakładanym przez siebie plikom bit 2 statusu.		Struktura katalogu jest bardzo podobna do tej, którą mamy w [[Format AtariDOS 2\|DOS 2.0]]. Jedyną liczącą się różnicą jest to, że MyDOS ustawia zakładanym przez siebie plikom bit 2 statusu.

Epi: link

2012-08-18T14:28:52Z

link

← poprzednia wersja		Wersja z 18 sie 2012, 16:28
Linia 23:		Linia 23:
	W przeciwieństwie do sytuacji, jaką mamy w DOS 2.0, VTOC może zajmować ponad jeden sektor. Dodatkowe sektory VTOC zajmowane są licząc wstecz od sektora 360, przy czym na dyskach w SD, gdy liczba sektorów VTOC jest większa od 1, jest ona zawsze parzysta. Zatem, jeśli VTOC nie mieści się w pierwszym sektorze, to jako następny zostanie wykorzystany sektor nr 359. Dla jeszcze większych dysków w DD kolejnym zajętym sektorem będzie sektor nr 358, natomiast w SD będą to sektory nr 358 i 357.		W przeciwieństwie do sytuacji, jaką mamy w DOS 2.0, VTOC może zajmować ponad jeden sektor. Dodatkowe sektory VTOC zajmowane są licząc wstecz od sektora 360, przy czym na dyskach w SD, gdy liczba sektorów VTOC jest większa od 1, jest ona zawsze parzysta. Zatem, jeśli VTOC nie mieści się w pierwszym sektorze, to jako następny zostanie wykorzystany sektor nr 359. Dla jeszcze większych dysków w DD kolejnym zajętym sektorem będzie sektor nr 358, natomiast w SD będą to sektory nr 358 i 357.

	Bajt 0 sektora nr 360 definiuje zarówno sposób organizacji VTOC, jak i format trzybajtowego "[[~~odnośnika\|~~#Mapowanie plików]]", znajdującego się na końcu każdego sektora danych. Wartość 2 oznacza, że cały VTOC mieści się w jednym sektorze i format odnośnika jest zgodny z DOS 2.0. Wartość większa od 2 oznacza liczbę 256-bajtowych bloków zajętych przez VTOC, dodać 2. Oznacza ona również, że odnośniki pozbawione są 6-bitowego pola z numerem pliku, a pole zawierające numer kolejnego sektora zostało rozszerzone do 16-bitów.		Bajt 0 sektora nr 360 definiuje zarówno sposób organizacji VTOC, jak i format trzybajtowego [[#Mapowanie plików\|odnośnika]], znajdującego się na końcu każdego sektora danych. Wartość 2 oznacza, że cały VTOC mieści się w jednym sektorze i format odnośnika jest zgodny z DOS 2.0. Wartość większa od 2 oznacza liczbę 256-bajtowych bloków zajętych przez VTOC, dodać 2. Oznacza ona również, że odnośniki pozbawione są 6-bitowego pola z numerem pliku, a pole zawierające numer kolejnego sektora zostało rozszerzone do 16-bitów.

	Dwa dalsze bajty VTOC to zapisana w konwencji młodszy/starszy początkowa liczba wolnych sektorów dyskietki, czyli maksymalna liczba sektorów możliwych do wykorzystania na pliki (np. $02C4 = 708). Dwa kolejne bajty to bieżąca liczba wolnych sektorów.		Dwa dalsze bajty VTOC to zapisana w konwencji młodszy/starszy początkowa liczba wolnych sektorów dyskietki, czyli maksymalna liczba sektorów możliwych do wykorzystania na pliki (np. $02C4 = 708). Dwa kolejne bajty to bieżąca liczba wolnych sektorów.

Epi: Prawda o VTOC.

2012-08-18T14:26:10Z

Prawda o VTOC.

← poprzednia wersja		Wersja z 18 sie 2012, 16:26
Linia 16:		Linia 16:
	== Struktura ogólna ==		== Struktura ogólna ==

	Obsługiwana jest gęstość pojedyncza, rozszerzona i podwójna ([[SD]], [[ED]] i [[DD]]). Jednostką alokacji jest pojedynczy sektor fizyczny o wielkości 128 lub 256 bajtów. W sektorze nr 360 ($168) zaczyna się [[VTOC]], w sektorach 361-368 ($0169-$0170) znajduje się katalog główny dyskietki. W sektorach 1-3 jest program ładujący DOS. Początkowa pojemność dyskietki DD to 708 wolnych sektorów z ogólnej liczby 720.		Obsługiwana jest gęstość pojedyncza, rozszerzona i podwójna ([[SD]], [[ED]] i [[DD]]). Jednostką alokacji jest pojedynczy sektor fizyczny o wielkości 128 lub 256 bajtów. W sektorze nr 360 ($168) zaczyna się [[VTOC]], w sektorach 361-368 ($0169-$0170) znajduje się katalog główny dyskietki. W sektorach 1-3 jest program ładujący DOS. Dyski zainicjalizowane przez MyDOS mają w bajcie 0 sektora nr 1 kod ASCII litery M.
			Początkowa pojemność dyskietki DD to 708 wolnych sektorów z ogólnej liczby 720.

	== VTOC ==		== VTOC ==

	W przeciwieństwie do sytuacji, jaką mamy w DOS 2.0, VTOC może zajmować ponad jeden sektor. Dodatkowe sektory VTOC zajmowane są licząc wstecz od sektora 360. ~~Jeśli~~ VTOC nie mieści się w pierwszym sektorze, to jako następny zostanie wykorzystany sektor nr 359 w DD, a w SD - sektory nr ~~359~~ i ~~358 (gdyż alokacja VTOC odbywa się w "stronach", czyli porcjach po 256 bajtów, a więc w pojedynczej gęstości po dwa sektory)~~.		W przeciwieństwie do sytuacji, jaką mamy w DOS 2.0, VTOC może zajmować ponad jeden sektor. Dodatkowe sektory VTOC zajmowane są licząc wstecz od sektora 360, przy czym na dyskach w SD, gdy liczba sektorów VTOC jest większa od 1, jest ona zawsze parzysta. Zatem, jeśli VTOC nie mieści się w pierwszym sektorze, to jako następny zostanie wykorzystany sektor nr 359. Dla jeszcze większych dysków w DD kolejnym zajętym sektorem będzie sektor nr 358, natomiast w SD będą to sektory nr 358 i 357.

	~~Wielkość VTOC zapisana jest w pierwszym bajcie~~ sektora nr 360~~. Dla~~ "~~standardowych~~" ~~gęstości SD i DD (90 i 180k) liczba ta wynosi $02~~, co oznacza ~~jeden sektor~~ VTOC~~. Każda inna wartość (~~w ~~praktyce~~ jest ~~to przedział $03-$23)~~ oznacza liczbę ~~"stron"~~ VTOC, dodać 2.		Bajt 0 sektora nr 360 definiuje zarówno sposób organizacji VTOC, jak i format trzybajtowego "[[odnośnika\|#Mapowanie plików]]", znajdującego się na końcu każdego sektora danych. Wartość 2 oznacza, że cały VTOC mieści się w jednym sektorze i format odnośnika jest zgodny z DOS 2.0. Wartość większa od 2 oznacza liczbę 256-bajtowych bloków zajętych przez VTOC, dodać 2. Oznacza ona również, że odnośniki pozbawione są 6-bitowego pola z numerem pliku, a pole zawierające numer kolejnego sektora zostało rozszerzone do 16-bitów.

	Dwa dalsze bajty VTOC to zapisana w konwencji młodszy/starszy początkowa liczba wolnych sektorów dyskietki, czyli maksymalna liczba sektorów możliwych do wykorzystania na pliki (np. $02C4 = 708). Dwa kolejne bajty to bieżąca liczba wolnych sektorów.		Dwa dalsze bajty VTOC to zapisana w konwencji młodszy/starszy początkowa liczba wolnych sektorów dyskietki, czyli maksymalna liczba sektorów możliwych do wykorzystania na pliki (np. $02C4 = 708). Dwa kolejne bajty to bieżąca liczba wolnych sektorów.

KMK: /* VTOC */

2011-07-15T12:12:21Z

VTOC

← poprzednia wersja		Wersja z 15 lip 2011, 14:12
Linia 28:		Linia 28:
	Bajty 5-9 VTOC są nieużywane. Od bajtu 10 rozciąga się mapa bitowa dyskietki. Każdy bajt opisuje stan ośmiu kolejnych sektorów, przy czym bit ustawiony oznacza sektor wolny, a bit skasowany - sektor zajęty. Bity przypisywane są od lewej do prawej sektorom o rosnących numerach, a więc jeśli bit 7 bajtu opisuje stan sektora numer 'n', to bit 6 odpowiada za sektor 'n+1', bit 5 za 'n+2' itd.		Bajty 5-9 VTOC są nieużywane. Od bajtu 10 rozciąga się mapa bitowa dyskietki. Każdy bajt opisuje stan ośmiu kolejnych sektorów, przy czym bit ustawiony oznacza sektor wolny, a bit skasowany - sektor zajęty. Bity przypisywane są od lewej do prawej sektorom o rosnących numerach, a więc jeśli bit 7 bajtu opisuje stan sektora numer 'n', to bit 6 odpowiada za sektor 'n+1', bit 5 za 'n+2' itd.

	Pierwszy bajt mapy opisuje stan sektorów o numerach od 0 do 7 (pomimo że sektor 0 nie istnieje). Na pustej dyskietce jego wartość to $0F, co oznacza, że z grupy sektorów 0-7 cztery pierwsze (0-3) są zajęte, a reszta (4-7) wolna. Ostatni sektor dyskietki ma przypisany bit 7 bajtu nr 100 VTOC i jest oznaczony jako ~~zajęty~~.		Pierwszy bajt mapy opisuje stan sektorów o numerach od 0 do 7 (pomimo że sektor 0 nie istnieje). Na pustej dyskietce jego wartość to $0F, co oznacza, że z grupy sektorów 0-7 cztery pierwsze (0-3) są zajęte, a reszta (4-7) wolna. Ostatni sektor dyskietki DD ma przypisany bit 7 bajtu nr 100 VTOC i jest oznaczony jako wolny.

	== Katalog ==		== Katalog ==

KMK: /* Mapowanie plików */

2011-07-03T23:06:36Z

Mapowanie plików

← poprzednia wersja		Wersja z 4 lip 2011, 01:06
Linia 66:		Linia 66:
	Ciągłość plików oraz dokładne dane o ich długości (katalog zawiera tylko wielkość pliku w sektorach) zapewnia "link" umieszczony w trzech ostatnich bajtach każdego sektora danych. Wynika z tego, że w każdym sektorze dostępne jest tylko 125 (w [[SD]]) lub 253 (w [[DD]]) bajty na dane pliku, trzy pozostałe natomiast zajmuje DOS.		Ciągłość plików oraz dokładne dane o ich długości (katalog zawiera tylko wielkość pliku w sektorach) zapewnia "link" umieszczony w trzech ostatnich bajtach każdego sektora danych. Wynika z tego, że w każdym sektorze dostępne jest tylko 125 (w [[SD]]) lub 253 (w [[DD]]) bajty na dane pliku, trzy pozostałe natomiast zajmuje DOS.

	W przypadku formatów zgodnych z DOS 2.0 (90 i 180k, pierwszy bajt VTOC = $02) struktura link jest identyczna jak w [[Format AtariDOS 2.0#Mapowanie plików\|DOS-ie 2.0]]. Dla formatów specyficznych dla MyDOS-a (360k i więcej) link wygląda następująco:		W przypadku formatów zgodnych z DOS 2.0 (90 i 180k, pierwszy bajt VTOC = $02) struktura link jest identyczna jak w [[Format AtariDOS 2#Mapowanie plików\|DOS-ie 2.0]]. Dla formatów specyficznych dla MyDOS-a (360k i więcej) link wygląda następująco:

	+---------------+---------------+---------------+		+---------------+---------------+---------------+
Linia 80:		Linia 80:
	Ponieważ jedyna informacja na temat rozmieszczenia pliku znajduje się w przypisanych doń sektorach, rozmieszczenie sektorów pliku na dyskietce nigdy nie jest znane bez odczytania całości pliku aż do końca - co jest konieczne nawet przy jego kasowaniu. Z kolei fakt, że wskaźnik jest skierowany tylko w jedną stronę, tj. na następny sektor, powoduje, iż znalezienie sektora poprzedniego również wymaga odczytania pliku od początku; o funkcji seek() i swobodnym dostępie do danych pliku można więc przy takim filesystemie od razu zapomnieć		Ponieważ jedyna informacja na temat rozmieszczenia pliku znajduje się w przypisanych doń sektorach, rozmieszczenie sektorów pliku na dyskietce nigdy nie jest znane bez odczytania całości pliku aż do końca - co jest konieczne nawet przy jego kasowaniu. Z kolei fakt, że wskaźnik jest skierowany tylko w jedną stronę, tj. na następny sektor, powoduje, iż znalezienie sektora poprzedniego również wymaga odczytania pliku od początku; o funkcji seek() i swobodnym dostępie do danych pliku można więc przy takim filesystemie od razu zapomnieć

	* '''Wypełnienie''': ilość bajtów danych w sektorze. Pełny sektor danych ma tu wartość $7D (125) w [[SD]] i $FD (253) w [[DD]]. Liczba ta ma znaczenie tylko w ostatnim sektorze pliku, gdzie pozwala znaleźć koniec danych.		* '''Wypełnienie''': ilość bajtów danych w sektorze. Pełny sektor danych ma tu wartość $7D (125) w [[SD]] i $FD (253) w [[DD]]. Liczba ta ma znaczenie tylko w ostatnim sektorze pliku, gdzie pozwala znaleźć koniec danych.

	==Zobacz też==		==Zobacz też==

KMK o 23:04, 3 lip 2011

2011-07-03T23:04:45Z

Nowa strona

[[Formaty systemów plików|Format dyskietki]] używany przez [[MyDOS]] jest rozwinięciem wcześniejszego formatu [[Format AtariDOS 2|DOS-u 2.0]]. Modyfikacje mają na celu zwiększenie maksymalnej pojemności dysku oraz wprowadzenie podkatalogów.

== Cechy ogólne ==

* Dopuszczalne wielkości sektorów: 128 i 256 bajtów
* Maksymalna pojemność filesystemu: 65535 sektorów (16 MB)
* Maksymalna wielkość pliku: 15,81 MB
* Maksymalna liczba plików na dysku: nieograniczona
* Struktura katalogowa: hierarchiczna
* Maksymalna liczba plików w katalogu: 64
* Wielkość wpisu w katalogu: 16 bajtów
* Nazwa pliku: 8+3
* Metoda linkowania plików: 3-bajtowy link w sektorze danych
* Metoda alokacji sektorów: mapa bitowa

== Struktura ogólna ==

Obsługiwana jest gęstość pojedyncza, rozszerzona i podwójna ([[SD]], [[ED]] i [[DD]]). Jednostką alokacji jest pojedynczy sektor fizyczny o wielkości 128 lub 256 bajtów. W sektorze nr 360 ($168) zaczyna się [[VTOC]], w sektorach 361-368 ($0169-$0170) znajduje się katalog główny dyskietki. W sektorach 1-3 jest program ładujący DOS. Początkowa pojemność dyskietki DD to 708 wolnych sektorów z ogólnej liczby 720.

== VTOC ==

W przeciwieństwie do sytuacji, jaką mamy w DOS 2.0, VTOC może zajmować ponad jeden sektor. Dodatkowe sektory VTOC zajmowane są licząc wstecz od sektora 360. Jeśli VTOC nie mieści się w pierwszym sektorze, to jako następny zostanie wykorzystany sektor nr 359 w DD, a w SD - sektory nr 359 i 358 (gdyż alokacja VTOC odbywa się w "stronach", czyli porcjach po 256 bajtów, a więc w pojedynczej gęstości po dwa sektory).

Wielkość VTOC zapisana jest w pierwszym bajcie sektora nr 360. Dla "standardowych" gęstości SD i DD (90 i 180k) liczba ta wynosi $02, co oznacza jeden sektor VTOC. Każda inna wartość (w praktyce jest to przedział $03-$23) oznacza liczbę "stron" VTOC, dodać 2.

Dwa dalsze bajty VTOC to zapisana w konwencji młodszy/starszy początkowa liczba wolnych sektorów dyskietki, czyli maksymalna liczba sektorów możliwych do wykorzystania na pliki (np. $02C4 = 708). Dwa kolejne bajty to bieżąca liczba wolnych sektorów.

Bajty 5-9 VTOC są nieużywane. Od bajtu 10 rozciąga się mapa bitowa dyskietki. Każdy bajt opisuje stan ośmiu kolejnych sektorów, przy czym bit ustawiony oznacza sektor wolny, a bit skasowany - sektor zajęty. Bity przypisywane są od lewej do prawej sektorom o rosnących numerach, a więc jeśli bit 7 bajtu opisuje stan sektora numer 'n', to bit 6 odpowiada za sektor 'n+1', bit 5 za 'n+2' itd.

Pierwszy bajt mapy opisuje stan sektorów o numerach od 0 do 7 (pomimo że sektor 0 nie istnieje). Na pustej dyskietce jego wartość to $0F, co oznacza, że z grupy sektorów 0-7 cztery pierwsze (0-3) są zajęte, a reszta (4-7) wolna. Ostatni sektor dyskietki ma przypisany bit 7 bajtu nr 100 VTOC i jest oznaczony jako zajęty.

== Katalog ==

Katalog główny zajmuje osiem sektorów o numerach od 361 do 368 ($0169-$0170). Pojedynczy wpis ma 16 bajtów długości, jego strukturę przedstawia tabelka:

<table border = 1 cellpadding = 5>
<tr><td>Offset</td><td>Opis</td></tr>
<tr><td>$00</td><td>
Bajt statusu:
* bit 7 = 1 - plik skasowany; pozostałe bity mają wtedy wartość 0
* bit 6 = 1 - plik istnieje; stany bitów 6 i 7 są zawsze przeciwne
* bit 5 = 1 - plik/katalog jest zabezpieczony przed zapisem lub skasowaniem
* bit 4 = 1 - plik jest podkatalogiem (stany bitów 4 i 6 są zawsze przeciwne)
* bit 3 - niewykorzystany
* bit 2 = 1 - znaczenie nieustalone, dla plików ustawiany na 1
* bit 1 = 1 - znaczenie nieustalone, dla plików ustawiany na 1
* bit 0 = 1 - plik jest otwarty do zapisu
Ogólnie status $46 oznacza plik istniejący, $66 plik zabezpieczony przed zapisem, $80 plik skasowany, $10 katalog itp.
</td></tr>
<tr><td>$01-$02</td><td>
Wielkość pliku w sektorach.
</td></tr>
<tr><td>$03-$04</td><td>Numer pierwszego sektora zajętego przez plik.</td></tr>
<tr><td>$05-$0C</td><td>Nazwa pliku dopełniona spacjami.</td></tr>
<tr><td>$0D-$0F</td><td>Rozszerzenie nazwy pliku dopełnione spacjami.</td></tr>
</table>

Struktura katalogu jest bardzo podobna do tej, którą mamy w [[Format AtariDOS 2|DOS 2.0]]. Jedyną liczącą się różnicą jest to, że MyDOS ustawia zakładanym przez siebie plikom bit 2 statusu.

W podwójnej gęstości wpisy katalogowe zajmują tylko pierwszą połówkę każdego sektora katalogu, reszta natomiast pozostaje pusta.

Struktura podkatalogu jest identyczna jak struktura katalogu głównego.

== Mapowanie plików ==

Ciągłość plików oraz dokładne dane o ich długości (katalog zawiera tylko wielkość pliku w sektorach) zapewnia "link" umieszczony w trzech ostatnich bajtach każdego sektora danych. Wynika z tego, że w każdym sektorze dostępne jest tylko 125 (w [[SD]]) lub 253 (w [[DD]]) bajty na dane pliku, trzy pozostałe natomiast zajmuje DOS.

W przypadku formatów zgodnych z DOS 2.0 (90 i 180k, pierwszy bajt VTOC = $02) struktura link jest identyczna jak w [[Format AtariDOS 2.0#Mapowanie plików|DOS-ie 2.0]]. Dla formatów specyficznych dla MyDOS-a (360k i więcej) link wygląda następująco:

+---------------+---------------+---------------+
| 0 | 1 | 2 |
+---------------+---------------+---------------+
|7 6 5 4 3 2 1 0|7 6 5 4 3 2 1 0|7 6 5 4 3 2 1 0|
+---------------+---------------+---------------+
| następny sektor | wypełnienie |
+-------------------------------+---------------+

* 16 pierwszych bitów to '''numer następnego sektora pliku'''; w ostatnim sektorze pliku jest on równy zero. Kolejność bajtów jest odwrotna od ogólnie przyjętej (tj. bajt nr 0 jest "starszy").

Ponieważ jedyna informacja na temat rozmieszczenia pliku znajduje się w przypisanych doń sektorach, rozmieszczenie sektorów pliku na dyskietce nigdy nie jest znane bez odczytania całości pliku aż do końca - co jest konieczne nawet przy jego kasowaniu. Z kolei fakt, że wskaźnik jest skierowany tylko w jedną stronę, tj. na następny sektor, powoduje, iż znalezienie sektora poprzedniego również wymaga odczytania pliku od początku; o funkcji seek() i swobodnym dostępie do danych pliku można więc przy takim filesystemie od razu zapomnieć

* '''Wypełnienie''': ilość bajtów danych w sektorze. Pełny sektor danych ma tu wartość $7D (125) w [[SD]] i $FD (253) w [[DD]]. Liczba ta ma znaczenie tylko w ostatnim sektorze pliku, gdzie pozwala znaleźć koniec danych.

==Zobacz też==
* [[Formaty systemów plików]]

[[Kategoria:Atari 8-bit]]