U-BASIC - Historia wersji

KMK: aktualizacja

2020-12-20T05:36:04Z

aktualizacja

← poprzednia wersja		Wersja z 20 gru 2020, 07:36
Linia 12:		Linia 12:
	W wersji 1.6 funkcję RND() przyspieszono i uzdatniono do współpracy z akceleratorami.		W wersji 1.6 funkcję RND() przyspieszono i uzdatniono do współpracy z akceleratorami.

	=== Stałe szesnastkowe ===		=== Stałe szesnastkowe i dwójkowe ===
	Od wersji 1.8 stałe numeryczne z zakresu 0-65535 można podawać w postaci szesnastkowej, tak samo jak w [[Turbo BASIC XL\|Turbo BASIC-u XL]]. Stałe takie, jeśli zostaną użyte w programie napisanym pod U-BASIC-em, Atari BASIC zinterpretuje jako stałe numeryczne zapisane w postaci dziesiętnej.		Od wersji 1.8 stałe numeryczne z zakresu 0-65535 można podawać w postaci szesnastkowej, tak samo jak w [[Turbo BASIC XL\|Turbo BASIC-u XL]] (ze znakiem "$" jako przedrostkiem).

			Stałe takie, jeśli zostaną użyte w programie napisanym pod U-BASIC-em, Atari BASIC zinterpretuje jako stałe numeryczne zapisane w postaci dziesiętnej.

			Od wersji 1.8.5 stałe numeryczne można również podawać w postaci dwójkowej (z przedrostkiem "%"). Atari BASIC i Turbo-BASIC XL będą je interpretowały jako stałe dziesiętne.

			Również od wersji 1.8.5 stałe szesnastkowe i dwójkowe są rozpoznawane przez instrukcję INPUT oraz funkcję VAL(). Program, który używa ich w ten sposób, nie będzie działał w Atari BASIC ani Turbo-BASIC XL - ale będzie działał w [[BASIC XE]].

	=== Skoki GOTO/GOSUB ===		=== Skoki GOTO/GOSUB ===
Linia 37:		Linia 43:

	Od wersji 1.8 w trybie bezpośrednim dostępna jest również komenda "HEX". Wyświetla ona wartość podanego argumentu dziesiętnego (z zakresu 0-65535) w postaci szesnastkowej.		Od wersji 1.8 w trybie bezpośrednim dostępna jest również komenda "HEX". Wyświetla ona wartość podanego argumentu dziesiętnego (z zakresu 0-65535) w postaci szesnastkowej.

			Od wersji 1.8.5 istnieje także analogiczna komenda "BIN", wyświetlająca wartość podanego argumentu dziesiętnego w postaci dwójkowej.

	== Konfiguracja ==		== Konfiguracja ==

KMK: /* FASTFP */

2017-08-23T17:05:13Z

FASTFP

← poprzednia wersja		Wersja z 23 sie 2017, 19:05
Linia 85:		Linia 85:
	Przełączenia na <code>FASTFP=0</code> można dokonać tylko raz, późniejsze polecenia <code>FASTFP=1</code> nie spowodują przywrócenia domyślnego pakietu matematycznego bez ponownego uruchomienia interpretera.		Przełączenia na <code>FASTFP=0</code> można dokonać tylko raz, późniejsze polecenia <code>FASTFP=1</code> nie spowodują przywrócenia domyślnego pakietu matematycznego bez ponownego uruchomienia interpretera.

	Od wersji 1.8.2 jako parametr do FASTFP można podać nazwę pliku, np. FASTFP=D3:>LIB>AFP.BIN. Wskazany plik powinien być zwykłym (pozbawionym wszelkich nagłówków) zrzutem binarnym zawartości pakietu FP, mającym wielkość dokładnie 2048 bajtów. Od wersji 1.8.3 U-BASIC po załadowaniu tego pliku, a przed uruchomieniem interpretera, wykonuje "puste" wywołanie funkcji FPI ($DA99). Można to wykorzystać do ewentualnego zainicjowania wczytanego modułu binarnego (pamiętając przy tym, że w danej chwili ROM systemu operacyjnego jest odłączony, przerwania są włączone, a naruszenie pamięci pomiędzy adresami $5400 a $7FFF może nie być pożądane).		Od wersji 1.8.2 jako parametr do FASTFP można podać nazwę pliku, np. FASTFP=D3:>LIB>AFP.BIN. Wskazany plik powinien być zwykłym (pozbawionym wszelkich nagłówków) zrzutem binarnym zawartości pakietu FP, mającym wielkość dokładnie 2048 bajtów i skompilowanym do działania pod adresami $D800-$DFFF.

			Od wersji 1.8.3 U-BASIC po załadowaniu tego pliku, a przed uruchomieniem interpretera, wykonuje "puste" wywołanie funkcji FPI ($DA99). Można to wykorzystać do ewentualnego zainicjowania wczytanego modułu binarnego (pamiętając przy tym, że w danej chwili ROM systemu operacyjnego jest odłączony, przerwania są włączone, a naruszenie pamięci pomiędzy adresami $5400 a $7FFF może nie być pożądane).

	==== INDENT ====		==== INDENT ====

KMK: /* FASTFP */

2017-08-23T17:02:23Z

FASTFP

← poprzednia wersja		Wersja z 23 sie 2017, 19:02
Linia 84:		Linia 84:

	Przełączenia na <code>FASTFP=0</code> można dokonać tylko raz, późniejsze polecenia <code>FASTFP=1</code> nie spowodują przywrócenia domyślnego pakietu matematycznego bez ponownego uruchomienia interpretera.		Przełączenia na <code>FASTFP=0</code> można dokonać tylko raz, późniejsze polecenia <code>FASTFP=1</code> nie spowodują przywrócenia domyślnego pakietu matematycznego bez ponownego uruchomienia interpretera.

			Od wersji 1.8.2 jako parametr do FASTFP można podać nazwę pliku, np. FASTFP=D3:>LIB>AFP.BIN. Wskazany plik powinien być zwykłym (pozbawionym wszelkich nagłówków) zrzutem binarnym zawartości pakietu FP, mającym wielkość dokładnie 2048 bajtów. Od wersji 1.8.3 U-BASIC po załadowaniu tego pliku, a przed uruchomieniem interpretera, wykonuje "puste" wywołanie funkcji FPI ($DA99). Można to wykorzystać do ewentualnego zainicjowania wczytanego modułu binarnego (pamiętając przy tym, że w danej chwili ROM systemu operacyjnego jest odłączony, przerwania są włączone, a naruszenie pamięci pomiędzy adresami $5400 a $7FFF może nie być pożądane).

	==== INDENT ====		==== INDENT ====

KMK: /* Charakterystyka ogólna */

2017-08-16T14:41:42Z

Charakterystyka ogólna

← poprzednia wersja		Wersja z 16 sie 2017, 16:41
Linia 1:		Linia 1:
	{{grafr\|Ubasic.png}}		{{grafr\|Ubasic.png}}
	== Charakterystyka ogólna ==		== Charakterystyka ogólna ==
	Jest to w gruncie rzeczy oryginalny interpreter [[Atari BASIC]]-a (rev. C) przerobiony tak, żeby zamiast w obszarze [[kartridż]]a A ($A000-$BFFF) działał "pod ROM-em" systemu operacyjnego, tj. w obszarze $C000-$FFFF. Zwalnia to dodatkowe 8 KB pamięci RAM, które można wykorzystać na program w BASIC-u. W głównej pamięci interpreter zajmuje tylko 40 bajtów (wersja 1.8), o którą to wartość podnosi wskaźnik MEMLO.		Jest to w gruncie rzeczy oryginalny interpreter [[Atari BASIC]]-a (rev. C) przerobiony tak, żeby zamiast w obszarze [[kartridż]]a A ($A000-$BFFF) działał "pod ROM-em" systemu operacyjnego, tj. w obszarze $C000-$FFFF. Zwalnia to dodatkowe 8 KB pamięci RAM, które można wykorzystać na program w BASIC-u. W głównej pamięci interpreter zajmuje tylko 37 bajtów (wersja 1.8.3), o którą to wartość podnosi wskaźnik MEMLO.

	Maksymalna, możliwa do uzyskania ilość wolnej pamięci (wynik działania komendy ''? FRE(0)'' po załadowaniu interpretera z magnetofonu) to ~~46054 bajty~~ - dla porównania w Atari BASIC dostępne są 37902 bajty (w rzeczywistości w obu wypadkach jest to o 16 bajtów więcej). Ta wielkość jest oczywiście odpowiednio zmniejszana przez DOS.		Maksymalna, możliwa do uzyskania ilość wolnej pamięci (wynik działania komendy ''? FRE(0)'' po załadowaniu interpretera z magnetofonu) to 46057 bajtów - dla porównania w Atari BASIC dostępne są 37902 bajty (w rzeczywistości w obu wypadkach jest to o 16 bajtów więcej). Ta wielkość jest oczywiście odpowiednio zmniejszana przez DOS.

	Autorem przeróbki jest [[KMK]], pierwsza wersja U-BASIC-a (1.0) powstała 19 lipca 2015 r.		Autorem przeróbki jest [[KMK]], pierwsza wersja U-BASIC-a (1.0) powstała 19 lipca 2015 r.

KMK o 17:44, 22 maj 2017

2017-05-22T17:44:24Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22 maj 2017, 19:44
Linia 121:		Linia 121:
	[[Kategoria:Oprogramowanie Atari 8-bit]]		[[Kategoria:Oprogramowanie Atari 8-bit]]
	[[Kategoria:Języki programowania]]		[[Kategoria:Języki programowania]]
			[[Kategoria:BASIC]]

KMK: /* BYE */

2017-05-22T15:16:15Z

BYE

← poprzednia wersja		Wersja z 22 maj 2017, 17:16
Linia 63:		Linia 63:
	==== BYE ====		==== BYE ====

	Od wersji 1.8. <code>BYE=0</code> powoduje, że po podaniu komendy BYE interpreter wychodzi do DOS-u zamiast do SELF-TEST-u (1). W obu przypadkach zawartość pamięci BASIC-a nie jest nigdzie zapisywana, nawet przy <code>MEMSAV=1</code>.		Od wersji 1.8. <code>BYE=0</code> powoduje, że po podaniu komendy BYE interpreter wychodzi do DOS-u zamiast do SELF-TEST-u (BYE=1). W obu przypadkach zawartość pamięci BASIC-a nie jest nigdzie zapisywana, nawet przy <code>MEMSAV=1</code>.

	Domyślną wartością jest 0.		Domyślną wartością jest 0.

KMK: /* AUTORUN */ ee, źle

2017-05-22T15:15:33Z

AUTORUN: ee, źle

← poprzednia wersja		Wersja z 22 maj 2017, 17:15
Linia 57:		Linia 57:
	==== AUTORUN ====		==== AUTORUN ====

	<code>AUTORUN=1</code> po starcie interpretera nakazuje mu wczytać i uruchomić plik o nazwie zdefiniowanej przez AUTONAME (patrz ~~niżej~~), a <code>AUTORUN=0</code> zabrania tego. Domyślną wartością jest 1.		<code>AUTORUN=1</code> po starcie interpretera nakazuje mu wczytać i uruchomić plik o nazwie zdefiniowanej przez AUTONAME (patrz wyżej), a <code>AUTORUN=0</code> zabrania tego. Domyślną wartością jest 1.

	Działanie tej funkcji jest dodatkowo uzależnione od słowa kluczowego MEMSAV (patrz ~~wyżej~~): podanie <code>MEMSAV=1</code> powoduje automatyczne ustawienie AUTORUN=0.		Działanie tej funkcji jest dodatkowo uzależnione od słowa kluczowego MEMSAV (patrz niżej): podanie <code>MEMSAV=1</code> powoduje automatyczne ustawienie AUTORUN=0.

	==== BYE ====		==== BYE ====

KMK: /* AUTORUN */ red.

2017-05-22T15:15:07Z

AUTORUN: red.

← poprzednia wersja		Wersja z 22 maj 2017, 17:15
Linia 59:		Linia 59:
	<code>AUTORUN=1</code> po starcie interpretera nakazuje mu wczytać i uruchomić plik o nazwie zdefiniowanej przez AUTONAME (patrz niżej), a <code>AUTORUN=0</code> zabrania tego. Domyślną wartością jest 1.		<code>AUTORUN=1</code> po starcie interpretera nakazuje mu wczytać i uruchomić plik o nazwie zdefiniowanej przez AUTONAME (patrz niżej), a <code>AUTORUN=0</code> zabrania tego. Domyślną wartością jest 1.

	Działanie tej funkcji jest dodatkowo uzależnione od słowa kluczowego MEMSAV (patrz ~~niżej~~): podanie <code>MEMSAV=1</code> powoduje automatyczne ustawienie AUTORUN=0.		Działanie tej funkcji jest dodatkowo uzależnione od słowa kluczowego MEMSAV (patrz wyżej): podanie <code>MEMSAV=1</code> powoduje automatyczne ustawienie AUTORUN=0.

	==== BYE ====		==== BYE ====

KMK: /* INDENT */

2016-11-30T17:08:51Z

INDENT

← poprzednia wersja		Wersja z 30 lis 2016, 19:08
Linia 87:		Linia 87:
	==== INDENT ====		==== INDENT ====

	Od wersji 1.8. <code>~~INFO~~=n</code>, gdzie 'n' to liczba dodatkowych spacji, które interpreter będzie dodawał w listingach w celu wygenerowania wcięć dla pętli FOR/NEXT. Wartość maksymalna to 15, wartością domyślną jest 2, 0 wyłącza wcięcia.		Od wersji 1.8. <code>INDENT=n</code>, gdzie 'n' to liczba dodatkowych spacji, które interpreter będzie dodawał w listingach w celu wygenerowania wcięć dla pętli FOR/NEXT. Wartość maksymalna to 15, wartością domyślną jest 2, 0 wyłącza wcięcia.

	==== INFO ====		==== INFO ====

KMK: /* BYE */

2016-11-30T15:34:39Z

BYE

← poprzednia wersja		Wersja z 30 lis 2016, 17:34
Linia 63:		Linia 63:
	==== BYE ====		==== BYE ====

	Od wersji 1.8. <code>BYE=0</code> powoduje, że po podaniu komendy BYE interpreter wychodzi do DOS-u zamiast do SELF-TEST-u (1). Domyślną wartością jest 0.		Od wersji 1.8. <code>BYE=0</code> powoduje, że po podaniu komendy BYE interpreter wychodzi do DOS-u zamiast do SELF-TEST-u (1). W obu przypadkach zawartość pamięci BASIC-a nie jest nigdzie zapisywana, nawet przy <code>MEMSAV=1</code>.

			Domyślną wartością jest 0.

	==== CHRFIX ====		==== CHRFIX ====