Wielobajtowe NOP-y - Historia wersji

KMK o 18:22, 2 sie 2015

2015-08-02T18:22:42Z

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 Rozkazy ''BIT abs'' (trzybajtowy: $2C ll hh) i ''BIT zp'' (dwubajtowy: $24 hh) nie modyfikują zawartości pamięci ani rejestrów (z wyjątkiem rejestru statusu 6502), więc mogą być użyte jako legalne, wielobajtowe NOP-y do zamaskowania (przeskoczenia) dowolnego rozkazu jedno- lub dwubajtowego.
@@ Linia 36: / Linia 38: @@
       BNE _1
       LDA #dana1
-      BNE _2      ; BEQ
+      BNE _2      ; lub BEQ
 _1   LDA #dana2
 _2   ...
@@ Linia 49: / Linia 51: @@
       .BYTE $2C
 _1   LDA #dana2
 </pre>
 [[Kategoria:Niezbędnik kodera]]

KMK: Użycie rozkazu BIT jako wielobajtowego NOP-a moved to Wielobajtowe NOP-y: poszerzenie treści

2015-08-02T17:56:47Z

Użycie rozkazu BIT jako wielobajtowego NOP-a moved to Wielobajtowe NOP-y: poszerzenie treści

← poprzednia wersja	Wersja z 2 sie 2015, 18:56
(Brak różnic)

Xxl o 11:04, 13 mar 2009

2009-03-13T11:04:20Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13 mar 2009, 12:04
Linia 48:		Linia 48:
	LDA #dana1		LDA #dana1
	.BYTE $2C		.BYTE $2C
	_1 LDA #~~$xx ; $xx -~~ dana2		_1 LDA #dana2
	</pre>		</pre>

	[[Kategoria:Niezbędnik kodera]]		[[Kategoria:Niezbędnik kodera]]

Xxl o 11:03, 13 mar 2009

2009-03-13T11:03:06Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13 mar 2009, 12:03
Linia 45:		Linia 45:
	LDA zmienna		LDA zmienna
	CMP dana		CMP dana
	BNE _1+1		BNE _1
	LDA #dana1		LDA #dana1
	.BYTE $2C		.BYTE $2C

KMK: edit

2008-05-06T15:15:06Z

edit

← poprzednia wersja		Wersja z 6 maj 2008, 16:15
Linia 1:		Linia 1:
	~~Na stronie znajdują się metody pozwalające skrócić kod~~, ~~często kosztem szybkości działania programu~~.		Rozkazy ''BIT abs'' (trzybajtowy: $2C ll hh) i ''BIT zp'' (dwubajtowy: $24 hh) nie modyfikują zawartości pamięci ani rejestrów (z wyjątkiem rejestru statusu 6502), więc mogą być użyte jako legalne, wielobajtowe NOP-y do zamaskowania (przeskoczenia) dowolnego rozkazu jedno- lub dwubajtowego.

	~~== Użycie rozkazu BIT do zamaskowania innego rozkazu ==~~		Na ogół maskowane są w ten sposób rozkazy ładujące ośmiobitowe stałe do rejestrów. Technikę tę stosuje się najczęściej w podprogramach, w których kod główny spełnia różne funkcje w zależności od stałego parametru przekazanego w akumulatorze, a punkty wejścia wywoływane są za pośrednictwem jakiejś tablicy adresów. Zamiast:

	Rozkaz ''BIT abs'' (trzybajtowy: $2C ll hh) nie modyfikuje zawartości rejestrów (z wyjątkiem rejestru statusu 6502), więc może być użyty jako legalny, trzybajtowy NOP do zamaskowania (przeskoczenia) dowolnego rozkazu dwubajtowego. Na ogół maskowane są w ten sposób rozkazy ładujące ośmiobitowe stałe do rejestrów. Technikę tę stosuje się ~~na ogół~~ w podprogramach, w których kod główny spełnia różne funkcje w zależności od stałego ~~parametry~~ przekazanego w akumulatorze, a punkty wejścia wywoływane są za pośrednictwem jakiejś tablicy adresów. Zamiast:

	<pre>		<pre>
Linia 27:		Linia 25:
	Dzięki pozbyciu się skoków w tym przykładzie zaoszczędzono dwa bajty. Z tego prostego triku nagminnie korzysta kod [[SpartaDOS X]] celem zaoszczędzenia pamięci RAM.		Dzięki pozbyciu się skoków w tym przykładzie zaoszczędzono dwa bajty. Z tego prostego triku nagminnie korzysta kod [[SpartaDOS X]] celem zaoszczędzenia pamięci RAM.

	'''Stosując ten trik trzeba pamiętać, że maskowany rozkaz wraz z argumentem stanowi adres dla rozkazu BIT, a ten generuje odczyt. Np. użyta w powyższym przykładzie sekwencja ''.BYTE $2C / LDA #$FF'' ($2C, $A9, $FF) w przypadku wykonania w całości zostanie zinterpretowana przez procesor jako ''BIT $FFA9'' powodując odczytanie bajtu spod wymienionego adresu. W przypadku trafienia w ten sposób w rejestr sprzętowy wrażliwy na odczyt będą kłopoty. Takie rejestry mogą się znajdować na stronie $D5 (obszar przeznaczony dla kartridży)'''.		'''Stosując ten trik trzeba pamiętać, że maskowany rozkaz wraz z argumentem stanowi adres dla rozkazu BIT, a ten generuje odczyt. Np. użyta w powyższym przykładzie sekwencja ''.BYTE $2C / LDA #$FF'' ($2C, $A9, $FF) w przypadku wykonania w całości zostanie zinterpretowana przez procesor jako ''BIT $FFA9'' powodując odczytanie bajtu spod wymienionego adresu. W przypadku trafienia w ten sposób w rejestr sprzętowy wrażliwy na odczyt będą kłopoty. Takie rejestry mogą się znajdować na stronie $D5 (obszar przeznaczony dla kartridży)'''. Z tego względu trzeba unikać maskowania rozkazów, których drugi bajt (argument) ma wartość z zakresu $D0-$D7, zwłaszcza $D1 i $D5.

	Inne zastosowanie to załadowanie rejestru stałą w zależności od zmiennego parametru (gdy nie opłaca się zastosowanie tabeli). Przykład w pseudokodzie: ''IF zmienna=dana THEN A=dana1 ELSE A=dana2'' - badane mogą być inne relacje zmienna - dana.		Inne zastosowanie to załadowanie rejestru stałą w zależności od zmiennego parametru (gdy nie opłaca się zastosowanie tabeli). Przykład w pseudokodzie: ''IF zmienna=dana THEN A=dana1 ELSE A=dana2'' - badane mogą być inne relacje zmienna - dana.

KMK: Programowanie: Techniki skracania kodu moved to Użycie rozkazu BIT jako wielobajtowego NOP-a

2008-05-06T09:31:24Z

Programowanie: Techniki skracania kodu moved to Użycie rozkazu BIT jako wielobajtowego NOP-a

← poprzednia wersja	Wersja z 6 maj 2008, 10:31
(Brak różnic)

KMK: /* Użycie rozkazu BIT do zamaskowania innego rozkazu */

2007-12-28T03:59:02Z

Użycie rozkazu BIT do zamaskowania innego rozkazu

← poprzednia wersja		Wersja z 28 gru 2007, 04:59
Linia 27:		Linia 27:
	Dzięki pozbyciu się skoków w tym przykładzie zaoszczędzono dwa bajty. Z tego prostego triku nagminnie korzysta kod [[SpartaDOS X]] celem zaoszczędzenia pamięci RAM.		Dzięki pozbyciu się skoków w tym przykładzie zaoszczędzono dwa bajty. Z tego prostego triku nagminnie korzysta kod [[SpartaDOS X]] celem zaoszczędzenia pamięci RAM.

	''Stosując ten trik trzeba pamiętać, że maskowany rozkaz wraz z argumentem stanowi adres dla rozkazu BIT, a ten generuje odczyt. ~~Może to spowodować kłopoty~~ w przypadku trafienia w rejestr sprzętowy wrażliwy na odczyt. Takie mogą się znajdować na stronie $D5 (obszar przeznaczony dla kartridży)''.		'''Stosując ten trik trzeba pamiętać, że maskowany rozkaz wraz z argumentem stanowi adres dla rozkazu BIT, a ten generuje odczyt. Np. użyta w powyższym przykładzie sekwencja ''.BYTE $2C / LDA #$FF'' ($2C, $A9, $FF) w przypadku wykonania w całości zostanie zinterpretowana przez procesor jako ''BIT $FFA9'' powodując odczytanie bajtu spod wymienionego adresu. W przypadku trafienia w ten sposób w rejestr sprzętowy wrażliwy na odczyt będą kłopoty. Takie rejestry mogą się znajdować na stronie $D5 (obszar przeznaczony dla kartridży)'''.

	Inne zastosowanie to załadowanie rejestru stałą w zależności od zmiennego parametru (gdy nie opłaca się zastosowanie tabeli). Przykład w pseudokodzie: ''IF zmienna=dana THEN A=dana1 ELSE A=dana2'' - badane mogą być inne relacje zmienna - dana.		Inne zastosowanie to załadowanie rejestru stałą w zależności od zmiennego parametru (gdy nie opłaca się zastosowanie tabeli). Przykład w pseudokodzie: ''IF zmienna=dana THEN A=dana1 ELSE A=dana2'' - badane mogą być inne relacje zmienna - dana.

KMK: /* Użycie rozkazu BIT do zamaskowania innego rozkazu */

2007-12-27T22:13:02Z

Użycie rozkazu BIT do zamaskowania innego rozkazu

← poprzednia wersja		Wersja z 27 gru 2007, 23:13
Linia 25:		Linia 25:
	</pre>		</pre>

	Dzięki pozbyciu się skoków w tym przykładzie zaoszczędzono dwa bajty. Z tego prostego triku nagminnie korzysta kod [[SpartaDOS X]].		Dzięki pozbyciu się skoków w tym przykładzie zaoszczędzono dwa bajty. Z tego prostego triku nagminnie korzysta kod [[SpartaDOS X]] celem zaoszczędzenia pamięci RAM.

	''Stosując ten trik trzeba pamiętać, że maskowany rozkaz wraz z argumentem stanowi adres dla rozkazu BIT, a ten generuje odczyt. Może to spowodować kłopoty w przypadku trafienia w rejestr sprzętowy wrażliwy na odczyt. Takie mogą się znajdować na stronie $D5 (obszar przeznaczony dla kartridży)''.		''Stosując ten trik trzeba pamiętać, że maskowany rozkaz wraz z argumentem stanowi adres dla rozkazu BIT, a ten generuje odczyt. Może to spowodować kłopoty w przypadku trafienia w rejestr sprzętowy wrażliwy na odczyt. Takie mogą się znajdować na stronie $D5 (obszar przeznaczony dla kartridży)''.
Linia 49:		Linia 49:
	BNE _1+1		BNE _1+1
	LDA #dana1		LDA #dana1
	_1 ~~BIT~~ $~~xxA9~~ ; $xx - dana2~~, $A9 kod rozkazu LDA~~		.BYTE $2C
			_1 LDA #$xx ; $xx - dana2
	</pre>		</pre>

	[[Kategoria:Niezbędnik kodera]]		[[Kategoria:Niezbędnik kodera]]

KMK: /* Użycie rozkazu BIT do zamaskowania innego rozkazu */

2007-12-27T22:07:28Z

Użycie rozkazu BIT do zamaskowania innego rozkazu

← poprzednia wersja		Wersja z 27 gru 2007, 23:07
Linia 3:		Linia 3:
	== Użycie rozkazu BIT do zamaskowania innego rozkazu ==		== Użycie rozkazu BIT do zamaskowania innego rozkazu ==

	Rozkaz ''BIT abs'' (trzybajtowy: $2C ll hh) nie modyfikuje zawartości rejestrów (z wyjątkiem rejestru statusu 6502), więc może być użyty jako legalny, trzybajtowy NOP do zamaskowania dowolnego rozkazu dwubajtowego. Na ogół maskowane są w ten sposób rozkazy ładujące ośmiobitowe stałe do rejestrów. Technikę tę stosuje się na ogół w podprogramach, w których kod główny spełnia różne funkcje w zależności od stałego parametry przekazanego w akumulatorze, a punkty wejścia wywoływane są za pośrednictwem jakiejś tablicy adresów. Zamiast:		Rozkaz ''BIT abs'' (trzybajtowy: $2C ll hh) nie modyfikuje zawartości rejestrów (z wyjątkiem rejestru statusu 6502), więc może być użyty jako legalny, trzybajtowy NOP do zamaskowania (przeskoczenia) dowolnego rozkazu dwubajtowego. Na ogół maskowane są w ten sposób rozkazy ładujące ośmiobitowe stałe do rejestrów. Technikę tę stosuje się na ogół w podprogramach, w których kod główny spełnia różne funkcje w zależności od stałego parametry przekazanego w akumulatorze, a punkty wejścia wywoływane są za pośrednictwem jakiejś tablicy adresów. Zamiast:

	<pre>		<pre>
Linia 26:		Linia 26:

	Dzięki pozbyciu się skoków w tym przykładzie zaoszczędzono dwa bajty. Z tego prostego triku nagminnie korzysta kod [[SpartaDOS X]].		Dzięki pozbyciu się skoków w tym przykładzie zaoszczędzono dwa bajty. Z tego prostego triku nagminnie korzysta kod [[SpartaDOS X]].

			''Stosując ten trik trzeba pamiętać, że maskowany rozkaz wraz z argumentem stanowi adres dla rozkazu BIT, a ten generuje odczyt. Może to spowodować kłopoty w przypadku trafienia w rejestr sprzętowy wrażliwy na odczyt. Takie mogą się znajdować na stronie $D5 (obszar przeznaczony dla kartridży)''.

	Inne zastosowanie to załadowanie rejestru stałą w zależności od zmiennego parametru (gdy nie opłaca się zastosowanie tabeli). Przykład w pseudokodzie: ''IF zmienna=dana THEN A=dana1 ELSE A=dana2'' - badane mogą być inne relacje zmienna - dana.		Inne zastosowanie to załadowanie rejestru stałą w zależności od zmiennego parametru (gdy nie opłaca się zastosowanie tabeli). Przykład w pseudokodzie: ''IF zmienna=dana THEN A=dana1 ELSE A=dana2'' - badane mogą być inne relacje zmienna - dana.

KMK: uzupełnienia

2007-12-27T22:00:13Z

uzupełnienia

← poprzednia wersja		Wersja z 27 gru 2007, 23:00
Linia 1:		Linia 1:
	Na stronie znajdują się metody pozwalające skrócić kod, często kosztem szybkości działania programu.		Na stronie znajdują się metody pozwalające skrócić kod, często kosztem szybkości działania programu.

			== Użycie rozkazu BIT do zamaskowania innego rozkazu ==

	'''~~Wartość~~ w ~~rejestrze A~~,X,~~Y zależy od parametru~~.~~'''~~		Rozkaz ''BIT abs'' (trzybajtowy: $2C ll hh) nie modyfikuje zawartości rejestrów (z wyjątkiem rejestru statusu 6502), więc może być użyty jako legalny, trzybajtowy NOP do zamaskowania dowolnego rozkazu dwubajtowego. Na ogół maskowane są w ten sposób rozkazy ładujące ośmiobitowe stałe do rejestrów. Technikę tę stosuje się na ogół w podprogramach, w których kod główny spełnia różne funkcje w zależności od stałego parametry przekazanego w akumulatorze, a punkty wejścia wywoływane są za pośrednictwem jakiejś tablicy adresów. Zamiast:

	~~przykład~~:		<pre>
			E0 LDA #$00
			BEQ EXEC
			E1 LDA #$01
			BNE EXEC
			EFF LDA #$FF
			EXEC ...
			</pre>

			piszemy:

			<pre>
			E0 LDA #$00
			.BYTE $2C
			E1 LDA #$01
			.BYTE $2C
			EFF LDA #$FF
			EXEC ...
			</pre>

			Dzięki pozbyciu się skoków w tym przykładzie zaoszczędzono dwa bajty. Z tego prostego triku nagminnie korzysta kod [[SpartaDOS X]].

			Inne zastosowanie to załadowanie rejestru stałą w zależności od zmiennego parametru (gdy nie opłaca się zastosowanie tabeli). Przykład w pseudokodzie: ''IF zmienna=dana THEN A=dana1 ELSE A=dana2'' - badane mogą być inne relacje zmienna - dana.

			Zamiast:

	<pre>		<pre>
	LDA zmienna		LDA zmienna
	CMP dana		CMP dana
	BNE _1		BNE _1
	LDA #dana1		LDA #dana1
	BNE _2 ; BEQ		BNE _2 ; BEQ
	_1 LDA #dana2		_1 LDA #dana2
	_2 ...		_2 ...
	</pre>		</pre>

	można zapisać ~~również~~ tak:		można zapisać tak:
	<pre>		<pre>
	LDA zmienna		LDA zmienna
	CMP dana		CMP dana
	BNE _1+1		BNE _1+1
	LDA #dana1		LDA #dana1
	_1 BIT $xxA9 ; $xx - dana2, $A9 kod rozkazu LDA		_1 BIT $xxA9 ; $xx - dana2, $A9 kod rozkazu LDA
	</pre>		</pre>

	[[Kategoria:Niezbędnik kodera]]		[[Kategoria:Niezbędnik kodera]]