AlfAssembler: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| (Nie pokazano 3 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 5: | Linia 5: | ||
Program przyjmuje parametry w postaci linii komend pod [[SpartaDOS]], pod pozostałymi DOS-ami (np. [[MyDOS]]-em) uruchomienie AlfAssemblera powoduje wyświetlenie pytania o ścieżkę do pliku źrodłowego, który ma być asemblowany. Ścieżka ta może mieć maksymalnie 40 znaków. Domyślną nazwą pliku wynikowego jest nazwa pliku źrodłowego z rozszerzeniem zmienionym na COM. Istnieje możliwość wygenerowania listingu asemblacji, na ekran albo do pliku na dysku (nazwa będzie miała rozszerzenie LST). | Program przyjmuje parametry w postaci linii komend pod [[SpartaDOS]], pod pozostałymi DOS-ami (np. [[MyDOS]]-em) uruchomienie AlfAssemblera powoduje wyświetlenie pytania o ścieżkę do pliku źrodłowego, który ma być asemblowany. Ścieżka ta może mieć maksymalnie 40 znaków. Domyślną nazwą pliku wynikowego jest nazwa pliku źrodłowego z rozszerzeniem zmienionym na COM. Istnieje możliwość wygenerowania listingu asemblacji, na ekran albo do pliku na dysku (nazwa będzie miała rozszerzenie LST). | ||
Składnia AlfAssemblera jest to coś pośredniego pomiędzy [[MAC/65]] a [[MAE]] (niewykluczone zresztą, że autor później powstałego [[MAE]] się | Składnia AlfAssemblera jest to coś pośredniego pomiędzy [[MAC/65]] a [[MAE]] (niewykluczone zresztą, że autor później powstałego [[MAE]] się trochę inspirował). Unikatowe w stosunku do pozostałych asemblerów na Atari jest oddzielne adresowanie segmentów kodu i danych. | ||
Dla binariów mających działać powyżej pierwszych 64k przewidziano tez nowy format pliku binarnego z ośmiobajtowym nagłówkiem. Pierwsze dwa dwa bajty to sygnatura $FBFB, a dalej idą 24-bitowe adresy kolejno początku i końca bloku w standardowej konwencji młodszy/starszy/najstarszy. | Dla binariów mających działać powyżej pierwszych 64k przewidziano tez nowy format pliku binarnego ([[COM]]) z ośmiobajtowym nagłówkiem. Pierwsze dwa dwa bajty to sygnatura $FBFB, a dalej idą 24-bitowe adresy kolejno początku i końca bloku w standardowej konwencji młodszy/starszy/najstarszy. | ||
== Download == | |||
* [http://drac030.krap.pl/816asm.zip AlfAssembler 1.0 (format ATR)] | |||
[[Kategoria:Oprogramowanie Atari 8-bit]] | [[Kategoria:Oprogramowanie Atari 8-bit]] | ||
[[Kategoria:Języki programowania]] | [[Kategoria:Języki programowania]] | ||
Aktualna wersja z 21 cze 2006, 17:45
Znany też jako ALFASM oraz jako Turbo-Assembler/16 - pod tą ostatnią nazwą występuje w komplecie oprogramowania do Turbo-816. Asembler przeznaczny do kompilowania programów napisanych dla 65C816, wydany w 1990 roku przez DataQue. Autorem jest Jeff Williams. Wersja podstawowa wymaga co najmniej 256k pamięci (w bankach), ale istnieje też nieco okrojona wersja działająca na maszynach z 64k.
AlfAssembler to sam kompilator, bez zintegrowanego edytora, pliki źrodłowe trzeba więc przygotowywać oddzielnie. Dokumentacja twierdzi, że nie ma ograniczeń długości pliku źrodłowego, istnieje natomiast ograniczenie co do liczby i wielkości etykiet: może być ich do 4096 po osiem znaków każda.
Program przyjmuje parametry w postaci linii komend pod SpartaDOS, pod pozostałymi DOS-ami (np. MyDOS-em) uruchomienie AlfAssemblera powoduje wyświetlenie pytania o ścieżkę do pliku źrodłowego, który ma być asemblowany. Ścieżka ta może mieć maksymalnie 40 znaków. Domyślną nazwą pliku wynikowego jest nazwa pliku źrodłowego z rozszerzeniem zmienionym na COM. Istnieje możliwość wygenerowania listingu asemblacji, na ekran albo do pliku na dysku (nazwa będzie miała rozszerzenie LST).
Składnia AlfAssemblera jest to coś pośredniego pomiędzy MAC/65 a MAE (niewykluczone zresztą, że autor później powstałego MAE się trochę inspirował). Unikatowe w stosunku do pozostałych asemblerów na Atari jest oddzielne adresowanie segmentów kodu i danych.
Dla binariów mających działać powyżej pierwszych 64k przewidziano tez nowy format pliku binarnego (COM) z ośmiobajtowym nagłówkiem. Pierwsze dwa dwa bajty to sygnatura $FBFB, a dalej idą 24-bitowe adresy kolejno początku i końca bloku w standardowej konwencji młodszy/starszy/najstarszy.