Magnum ST: Różnice pomiędzy wersjami

Z Atariki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie podano opisu zmian
 
m uzup. i popr.
 
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
Rozszerzenie pamięci do 16MB dla [[ST|Atari ST]]. Jego montaż był stosunkowo prosty, o ile procesor znajdował się w podstawce (w większości modeli STFM. Wystarczyło wówczas wyjąć procesor a w miejsce po nim wcisnąć rozszerzenie. Procesor natomiast umieszczało się w specjalnej podstawce w Magum ST. Nieco trudniej było w przypadku, kiedy procesor był wlutowany w płytę (montaż był wówczas nieco bardziej skomplikowany, ale również możliwy).
Rozszerzenie pamięci dla [[ST|Atari ST]]. Jego montaż był stosunkowo prosty, o ile procesor znajdował się w podstawce (w większości modeli STFM). Wystarczyło wówczas wyjąć procesor a w miejsce po nim włożyć rozszerzenie. Procesor natomiast umieszczało się w specjalnej podstawce w Magnum ST. Nieco trudniej było w przypadku, gdy procesor był wlutowany w płytę (montaż był wówczas nieco bardziej skomplikowany, ale również możliwy). Rozszerzenie poprawnego działania wymagało [[TOS]]a w wersji od 2.05 w górę.
 
Rozszerzenie Magnum ST polecany było zwłaszcza użytkownikom zajmującym się muzyką (MIDI) oraz DTP. Dzięki zastosowaniu specjalnych układów współpracowało z [[MMU]] i przez to komputer mógł "widzieć" pełne 16MB (zamiast, jak dotąd, 4MB).


Magnum ST polecany był zwłaszcza użytkownikom zajmującym się muzyką (MIDI) oraz DTP. Dzięki zastosowaniu specjalnych układów współpracowało z [[MMU]] i dzięki temu komputer mógł "widzieć" pełne '''16MB''' (zamiast, jak dotąd, 4MB). {{grafl|MAGNUM_ST.jpg}}
[[Kategoria: Peryferia 16/32-bit]]
[[Kategoria: Peryferia 16/32-bit]]

Aktualna wersja z 13 kwi 2010, 19:23

Rozszerzenie pamięci dla Atari ST. Jego montaż był stosunkowo prosty, o ile procesor znajdował się w podstawce (w większości modeli STFM). Wystarczyło wówczas wyjąć procesor a w miejsce po nim włożyć rozszerzenie. Procesor natomiast umieszczało się w specjalnej podstawce w Magnum ST. Nieco trudniej było w przypadku, gdy procesor był wlutowany w płytę (montaż był wówczas nieco bardziej skomplikowany, ale również możliwy). Rozszerzenie poprawnego działania wymagało TOSa w wersji od 2.05 w górę.

Magnum ST polecany był zwłaszcza użytkownikom zajmującym się muzyką (MIDI) oraz DTP. Dzięki zastosowaniu specjalnych układów współpracowało z MMU i dzięki temu komputer mógł "widzieć" pełne 16MB (zamiast, jak dotąd, 4MB).