BOOT (format pliku): Różnice pomiędzy wersjami

Z Atariki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Xxl (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Mono (dyskusja | edycje)
 
(Nie pokazano 14 wersji utworzonych przez 6 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
[[BOOT (format pliku)|BOOT]] to format pliku wykorzystywany w małym Atari do wczytywania programów wykonywalnych z poziomu systemu operacyjnego [[OS]] bezpośrednio po uruchomieniu komputera, bez potrzeby wczytywania systemu [[DOS]]. Takim "plikiem" jest też na ogół sam DOS.
Format pliku wykorzystywany w [[Atari 8-bit|małym Atari]] do wczytywania programów wykonywalnych z poziomu [[OS|systemu operacyjnego]] bezpośrednio po uruchomieniu komputera, bez potrzeby uprzedniego wczytywania systemu [[DOS]]. Takim "plikiem" jest na ogół sam DOS.


Program typu "BOOT" może być wczytany zarówno z dyskietki jak i kasety. W przypadku uruchamiania programu typu BOOT z dyskietki należy po prostu włączyć komputer, system operacyjny będzie próbował odczytać program właśnie w formacie BOOT ze stacji dysków nr 1. Jeżeli chcemy przy tym wyłączyć wbudowany interpreter [[BASIC]] należy włączyć komputer z wciśniętym klawiszem OPTION. Natomiast jeżeli chcemy dokonać odczytu programu w formacie BOOT z magnetofonu należy włączyć komputer z wciśniętym klawiszem START. Odłączenie interpretera BASIC-a odbywa się identycznie jak w przypadku odczytu ze stacji dysków.
== Opis formatu ==
Na początku znajduje się sześciobajtowy nagłówek, składający się kolejno z dwóch pojedynczych bajtów i dwóch dwubajtowych słów:
Na początku znajduje się sześciobajtowy nagłówek, składający się kolejno z dwóch pojedynczych bajtów i dwóch dwubajtowych słów:


* bajt 0 - wartość bez znaczenia dla systemu operacyjnego
* bajt 0 - wartość bez znaczenia dla systemu operacyjnego,
* bajt 1 - liczba 128-bajtowych sektorów jakie nalezy wczytać
* bajt 1 - określa liczbę 128-bajtowych sektorów dyskietki lub rekordów z kasety jakie należy wczytać,
* bajty 2 i 3 - adres, pod jaki należy wczytać całość
* bajty 2 (młodszy bajt) i 3 (starszy bajt) - adres, pod jaki system operacyjny wczyta całość danych,
* bajty 3 i 4 - adres ponownego inicjowania programu w przypadku wciśnięcia klawisza RESET (wpisywany przez system do rejestru DOSINI)
* bajty 4 (młodszy bajt) i 5 (starszy bajt) - adres ponownego inicjowania programu w przypadku wciśnięcia klawisza RESET (wpisywany przez system do rejestru DOSINI lub CASINI),
* bajt 6 i dalsze - procedura inicjalizacyjna.
 
Cały plik składa się ze 128-bajtowych rekordów (w przypadku programu ładowanego z kasety) lub sektorów (w przypadku gdy program ładowany jest z dyskietki).
 
== Przebieg procedury uruchomienia programu ==
 
Po wczytaniu programu jest on inicjalizowany przez wywołanie procedury ulokowanej od adresu wczytywania plus sześć bajtów. Ponieważ maksymalna liczba rekordów z jakich może się składać program wynosi 256 (0 podane jako ilość rekordów), to jest to dobry punkt do umieszczenia procedury ładującej pozostałe rekordy w przypadku gdy program jest dłuższy. Procedura ta w procesie ładowania programu zostanie wykonana tylko raz.


Program uruchamiany jest od adresu wczytywania, plus sześć.
Powrót z ustawionym znacznikiem C powoduje wypisanie błędu BOOT ERROR oraz ponowienie procedury BOOT w przypadku dysku, a jej zakończenie w przypadku magnetofonu (co w dalszej części procedury RESET skutkuje skokiem pod adres w DOSVEC ($000A), gdzie w początkowej fazie ustawiany jest adres [[SELF TEST]]-u).


Jeśli program typu BOOT uruchamiany jest z [[cartridge]] wtedy nagłówek znajduje się w ostatnich sześciu bajtach przestrzeni adresowej cartridge i ma postac:
Powrót z ze skasowanym znacznikiem C powoduje kontynuowanie procedury RESET, w tym ustawienie poprawnej wartości zmiennej BOOT? ($0009) i przepisanie adresu uruchomienia programu z czwartego i piątego bajtu nagłówka do wektora DOSINI ($000C), a w przypadku ładowania z kasety dodatkowo w CASINI ($0002), na końcu której następuje oddanie kontroli do programu przez skok pod ten właśnie adres.


  $9FFA lub $BFFA - xx - adres startu
== Zobacz też ==
                    xx /
                    00 - zero oznacza cartridge podłączony (ważne dla systemu operacyjnego)
                    xx - flagi
                    xx - adres init
  $9FFF lub $BFFF  xx /
   
gdzie flagi:
   
* bit 0 - 1 = zezwalaj na boot z dyskietki
* bit 2 - 0 = nie uruchamiaj programu z cartridge po inicjacji
* bit 7 - 1 = cartridge serwisowy   


* [[RESET]]
* [[Boot]]
* [[Programowanie: Program odporny na RESET]]


{{stub}}
{{stub}}
[[Kategoria:Formaty plików]]
[[Kategoria:Formaty plików]]

Aktualna wersja z 2 maj 2024, 10:48

Format pliku wykorzystywany w małym Atari do wczytywania programów wykonywalnych z poziomu systemu operacyjnego bezpośrednio po uruchomieniu komputera, bez potrzeby uprzedniego wczytywania systemu DOS. Takim "plikiem" jest na ogół sam DOS.

Program typu "BOOT" może być wczytany zarówno z dyskietki jak i kasety. W przypadku uruchamiania programu typu BOOT z dyskietki należy po prostu włączyć komputer, system operacyjny będzie próbował odczytać program właśnie w formacie BOOT ze stacji dysków nr 1. Jeżeli chcemy przy tym wyłączyć wbudowany interpreter BASIC należy włączyć komputer z wciśniętym klawiszem OPTION. Natomiast jeżeli chcemy dokonać odczytu programu w formacie BOOT z magnetofonu należy włączyć komputer z wciśniętym klawiszem START. Odłączenie interpretera BASIC-a odbywa się identycznie jak w przypadku odczytu ze stacji dysków.

Opis formatu

Na początku znajduje się sześciobajtowy nagłówek, składający się kolejno z dwóch pojedynczych bajtów i dwóch dwubajtowych słów:

  • bajt 0 - wartość bez znaczenia dla systemu operacyjnego,
  • bajt 1 - określa liczbę 128-bajtowych sektorów dyskietki lub rekordów z kasety jakie należy wczytać,
  • bajty 2 (młodszy bajt) i 3 (starszy bajt) - adres, pod jaki system operacyjny wczyta całość danych,
  • bajty 4 (młodszy bajt) i 5 (starszy bajt) - adres ponownego inicjowania programu w przypadku wciśnięcia klawisza RESET (wpisywany przez system do rejestru DOSINI lub CASINI),
  • bajt 6 i dalsze - procedura inicjalizacyjna.

Cały plik składa się ze 128-bajtowych rekordów (w przypadku programu ładowanego z kasety) lub sektorów (w przypadku gdy program ładowany jest z dyskietki).

Przebieg procedury uruchomienia programu

Po wczytaniu programu jest on inicjalizowany przez wywołanie procedury ulokowanej od adresu wczytywania plus sześć bajtów. Ponieważ maksymalna liczba rekordów z jakich może się składać program wynosi 256 (0 podane jako ilość rekordów), to jest to dobry punkt do umieszczenia procedury ładującej pozostałe rekordy w przypadku gdy program jest dłuższy. Procedura ta w procesie ładowania programu zostanie wykonana tylko raz.

Powrót z ustawionym znacznikiem C powoduje wypisanie błędu BOOT ERROR oraz ponowienie procedury BOOT w przypadku dysku, a jej zakończenie w przypadku magnetofonu (co w dalszej części procedury RESET skutkuje skokiem pod adres w DOSVEC ($000A), gdzie w początkowej fazie ustawiany jest adres SELF TEST-u).

Powrót z ze skasowanym znacznikiem C powoduje kontynuowanie procedury RESET, w tym ustawienie poprawnej wartości zmiennej BOOT? ($0009) i przepisanie adresu uruchomienia programu z czwartego i piątego bajtu nagłówka do wektora DOSINI ($000C), a w przypadku ładowania z kasety dodatkowo w CASINI ($0002), na końcu której następuje oddanie kontroli do programu przez skok pod ten właśnie adres.

Zobacz też


Ten artykuł to tylko zalążek. Możesz pomóc rozwojowi Atariki poprzez rozszerzenie go o więcej informacji.