Ujemne indeksowanie: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
mNie podano opisu zmian |
||
| (Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
Ujemne indeksowanie używane przy wyszukiwaniu rosnącym, można zaoszczędzić w ten sposób porównanie w rejestrze indeksowym. | Ujemne indeksowanie używane jest przy wyszukiwaniu rosnącym, można zaoszczędzić w ten sposób porównanie w rejestrze indeksowym. | ||
Przykład: w łańcuchu ''tab'' o długości ''n'' szukamy wartości przekazanej w akumulatorze: | |||
<pre> | <pre> | ||
LDY # | LDY #-n | ||
_DO CMP | _DO CMP tab-$0100+n,Y | ||
BEQ | BEQ znaleziono | ||
INY | INY | ||
BNE _DO | BNE _DO | ||
</pre> | </pre> | ||
Operacje na wielu kolejnych bajtach, jak kopiowanie danych z miejsca na miejsce, dodawanie, odejmowanie lub porównywanie liczb wielobajtowych itd. dobrze jest w celu skrócenia programu zapętlić w podobny sposób. | |||
Zwłaszcza arytmetyka jest często zapisywana w postaci "rozpętlonej", gdyż sterujący pętlą rozkaz CPX lub CPY zmienia znacznik C rejestru znaczników procesora kasując tym samym informację o przeniesieniu arytmetycznym. Łatwo się jednak tego problemu pozbyć. Zamiast: | |||
<pre> | |||
clc | |||
lda aaa | |||
adc bbb | |||
sta ccc | |||
lda aaa+1 | |||
adc bbb+1 | |||
sta ccc+1 | |||
lda aaa+2 | |||
adc bbb+2 | |||
sta ccc+2 | |||
</pre> | |||
piszemy (zakładając, że ''aaa'', ''bbb'', ''ccc'' to zmienne w głównej pamięci, a 'n' - rozmiar takowej w bajtach): | |||
<pre> | |||
clc | |||
ldx #-n | |||
add lda aaa-$0100+n,x | |||
adc bbb-$0100+n,x | |||
sta ccc-$0100+n,x | |||
inx | |||
bne add | |||
</pre> | |||
oszczędzając 13 bajtów pamięci. Gdy zmienne są na stronie zerowej, adresy należy zwiększyć: | |||
<pre> | |||
clc | |||
ldx #-n | |||
add lda zaaa+n,x | |||
adc zbbb+n,x | |||
sta zccc+n,x | |||
inx | |||
bne add | |||
</pre> | |||
'''Ten ostatni przykład NIE będzie działał w trybie natywnym [[65C816]]''' (bo wygenerowany adres, zamiast "zawinąć" się przez koniec strony zerowej do jej początku, zyska wartość powyżej $00FF). | |||
[[Kategoria:Niezbędnik kodera]] | [[Kategoria:Niezbędnik kodera]] | ||
Aktualna wersja z 5 wrz 2011, 14:55
Ujemne indeksowanie używane jest przy wyszukiwaniu rosnącym, można zaoszczędzić w ten sposób porównanie w rejestrze indeksowym.
Przykład: w łańcuchu tab o długości n szukamy wartości przekazanej w akumulatorze:
LDY #-n
_DO CMP tab-$0100+n,Y
BEQ znaleziono
INY
BNE _DO
Operacje na wielu kolejnych bajtach, jak kopiowanie danych z miejsca na miejsce, dodawanie, odejmowanie lub porównywanie liczb wielobajtowych itd. dobrze jest w celu skrócenia programu zapętlić w podobny sposób.
Zwłaszcza arytmetyka jest często zapisywana w postaci "rozpętlonej", gdyż sterujący pętlą rozkaz CPX lub CPY zmienia znacznik C rejestru znaczników procesora kasując tym samym informację o przeniesieniu arytmetycznym. Łatwo się jednak tego problemu pozbyć. Zamiast:
clc
lda aaa
adc bbb
sta ccc
lda aaa+1
adc bbb+1
sta ccc+1
lda aaa+2
adc bbb+2
sta ccc+2
piszemy (zakładając, że aaa, bbb, ccc to zmienne w głównej pamięci, a 'n' - rozmiar takowej w bajtach):
clc
ldx #-n
add lda aaa-$0100+n,x
adc bbb-$0100+n,x
sta ccc-$0100+n,x
inx
bne add
oszczędzając 13 bajtów pamięci. Gdy zmienne są na stronie zerowej, adresy należy zwiększyć:
clc
ldx #-n
add lda zaaa+n,x
adc zbbb+n,x
sta zccc+n,x
inx
bne add
Ten ostatni przykład NIE będzie działał w trybie natywnym 65C816 (bo wygenerowany adres, zamiast "zawinąć" się przez koniec strony zerowej do jej początku, zyska wartość powyżej $00FF).