KMK/JŻ IDE: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
|||
| (Nie pokazano 30 wersji utworzonych przez 6 użytkowników) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
{{grafr|kmkjzkomplet.jpg}} | {{grafr|kmkjzkomplet.jpg}} | ||
Interfejs IDE, znany także jako "KMK/JŻ". Opracowany w roku 1995 przez [[Jacek Żuk|Jacka Żuka]] (hardware) oraz [[KMK]] (software) interfejs równoległy przeznaczony do podłączania napędów IDE/AT-BUS do komputerów serii XE. | Interfejs IDE, znany także jako "KMK/JŻ". Opracowany w roku 1995 przez [[Jacek Żuk|Jacka Żuka]] (hardware) oraz [[KMK]] (software) interfejs równoległy przeznaczony do podłączania napędów IDE/AT-BUS do komputerów serii [[XE]]. | ||
Klonem tego interfejsu jest [[IDEa]]. Natomiast nowszą wersją, jaka pojawiła się w roku 2011, jest [[IDE Plus]]. | |||
==Informacje ogólne== | ==Informacje ogólne== | ||
Interfejs wykorzystuje istniejący w systemie operacyjnym mechanizm | Interfejs wykorzystuje istniejący w systemie operacyjnym mechanizm tzw. [[nowe urządzenia|nowych urządzeń]]. W związku z tym zastosowanie interfejsu nie wymaga w żaden sposób ingerencji w kod systemu operacyjnego. | ||
Wewnętrzne oprogramowanie interfejsu pozwala na zaadresowanie dysków o pojemności do 8 GB (16777216 sektorów po 512 bajtów). Dysk można podzielić na 16 partycji o łącznej pojemności 8 GB (może to być 1 partycja o rozmiarze 8 GB). Jednak, ponieważ DOS- | Wewnętrzne oprogramowanie interfejsu pozwala na zaadresowanie dysków o pojemności do 8 GB (16777216 sektorów po 512 bajtów). Dysk można podzielić na 16 partycji o łącznej pojemności 8 GB (może to być 1 partycja o rozmiarze 8 GB). Jednak, ponieważ większość DOS-ów (oprócz [[SpartaDOS X]] 4.39) normalnie nie pracuje z sektorem o wielkości 512 bajtów, sterownik interfejsu ma dwa tryby pracy: | ||
* tryb "rzeczywisty", w którym transmitowane są sektory 512-bajtowe | * tryb "rzeczywisty", w którym transmitowane są sektory 512-bajtowe | ||
* tryb "emulacji", w którym 1 sektor 512-bajtowy wykorzystywany jest do zapisania dwóch sektorów 256-bajtowych | * tryb "emulacji", w którym 1 sektor 512-bajtowy wykorzystywany jest do zapisania dwóch sektorów 256-bajtowych | ||
W trybie rzeczywistym szybkość odczytu i zapisu waha się w granicach od 50 do 80 kilobajtów na sekundę. Wahania te zależą od rodzaju zastosowanego napędu, a także od kolejności odczytu sektorów - sekwencyjny odczyt kolejnych sektorów jest tu najszybszy. | W trybie rzeczywistym szybkość odczytu i zapisu waha się w granicach od 50 do 80 kilobajtów na sekundę. Wahania te zależą od rodzaju zastosowanego napędu, a także od kolejności odczytu sektorów - sekwencyjny odczyt kolejnych sektorów jest tu najszybszy. Tryb ten jest możliwy do wykorzystania pod [[SpartaDOS X]] v.4.39 i nowszymi. | ||
Tryb emulacji charakteryzuje się ok. dwukrotnie mniejszą szybkością odczytu niż tryb rzeczywisty oraz czterokrotnie mniejszą szybkością zapisu. To ostatnie wynika z faktu, że dwa sektory 256-bajtowe zapisywane są w jednym sektorze 512-bajtowym. Wyniki testu szybkości przeprowadzonego programem [http://drac030.krap.pl/rwtest.arc RW-Test] działającym pod [[SpartaDOS X]], tryb emulacji: | |||
* DOS writing: 8713.666 B/sek. | |||
* DOS reading: 36714.887 B/sek. | |||
* DOS average: 22714.276 B/sek. | |||
Co ciekawe, szybkość zapisu bardzo zależy od zastosowanego napędu. Np. na dysku Toshiba MK2103MAV pomiarowa szybkość zapisu (pod tym samym DOS-em) to 12 kB/s, a karty CF są jeszcze nieco szybsze. Poniżej wyniki testu przykładowej karty CF (Kingston 256MB): | |||
* DOS writing: 14269.1046 B/sek. | |||
* DOS reading: 41892.6276 B/sek. | |||
* DOS average: 28080.8661 B/sek. | |||
Od wersji sterownika 1.8 tryb emulacji podzielony jest na "podtryby": | Od wersji sterownika 1.8 tryb emulacji podzielony jest na "podtryby": | ||
| Linia 24: | Linia 36: | ||
Oprogramowanie interfejsu pozwala na start systemu z dowolnej partycji, co jest teoretycznie niemożliwe w [[XL OS]]. Sterownik interfejsu ucieka się w związku z tym do pewnego triku, który zapobiega przestawieniu numeru dysku startowego na D1:. | Oprogramowanie interfejsu pozwala na start systemu z dowolnej partycji, co jest teoretycznie niemożliwe w [[XL OS]]. Sterownik interfejsu ucieka się w związku z tym do pewnego triku, który zapobiega przestawieniu numeru dysku startowego na D1:. | ||
[[Grafika:kmkjzzob.jpg]] | |||
[[Grafika:kmkjzbezob.jpg]] | |||
Interfejs niestety nie jest przelotowy - aczkolwiek na płytce jest miejsce przeznaczone na wlutowanie [[gniazdo cartridge'a|gniazda cardridge'a]]. | |||
==Lista dysków== | ==Lista dysków== | ||
Interfejs współpracuje ze wszystkimi znanymi (autorom) modelami twardych dysków oraz z kartami CF. Oto lista twardych dysków, które działają z całą pewnością: | Interfejs współpracuje ze wszystkimi znanymi (autorom) modelami twardych dysków oraz z kartami CF. Oto lista twardych dysków i kart CF, które działają z całą pewnością: | ||
===Conner Peripherals=== | ===Conner Peripherals=== | ||
| Linia 35: | Linia 52: | ||
* Conner CP-30254H: 240 MB, 3,5 cala | * Conner CP-30254H: 240 MB, 3,5 cala | ||
* Conner CFS-1621A: 1,5 GB, 3,5 cala | * Conner CFS-1621A: 1,5 GB, 3,5 cala | ||
===Fujitsu=== | |||
* Fujitsu MPC 3043AT: 4,3GB, 3,5 cala | |||
===Hitachi=== | ===Hitachi=== | ||
| Linia 43: | Linia 64: | ||
* IBM DBOA 2540: 517 MB, 2,5 cala | * IBM DBOA 2540: 517 MB, 2,5 cala | ||
===Kingston=== | |||
* Kingston 256 MB (CF Orange Label): TOSHIBATHNCF256MPG | |||
* Kingston 512 MB (CF Elite Pro Blue Label): SAMSUNG512-S 3.3V | |||
===Maxtor=== | ===Maxtor=== | ||
* Maxtor 7245AT: 240 MB, 3,5 cala | |||
* Maxtor 7345AT: 340 MB, 3,5 cala | * Maxtor 7345AT: 340 MB, 3,5 cala | ||
* Maxtor 91366U4: 13 GB, 3,5 cala | * Maxtor 91366U4: 13 GB, 3,5 cala | ||
| Linia 57: | Linia 84: | ||
* Quantum Fireball 1280AT: 1,3 GB, 3,5 cala | * Quantum Fireball 1280AT: 1,3 GB, 3,5 cala | ||
* Quantum Fireball EL: 4,9 GB, 3,5 cala | * Quantum Fireball EL: 4,9 GB, 3,5 cala | ||
===Samsung=== | |||
* Samsung SV0643D: 6 GB, 3,5 cala | |||
===Seagate=== | ===Seagate=== | ||
| Linia 70: | Linia 101: | ||
* Seagate ST-32122A: 2 GB, 3,5 cala | * Seagate ST-32122A: 2 GB, 3,5 cala | ||
* Seagate ST-33232A: 3 GB, 3,5 cala | * Seagate ST-33232A: 3 GB, 3,5 cala | ||
* Seagate ST-340016A: 40 GB, 3,5 cala | |||
===Toshiba=== | |||
* Toshiba MK2103MAV: 2,1 GB, 2,5 cala | |||
===Western Digital=== | ===Western Digital=== | ||
| Linia 76: | Linia 112: | ||
* Western Digital WDC AC2200F: 202MB, 3,5 cala | * Western Digital WDC AC2200F: 202MB, 3,5 cala | ||
* Western Digital Caviar 2850: 814 MB, 3,5 cala - z BIOS-em v.1.6 i nowszymi | * Western Digital Caviar 2850: 814 MB, 3,5 cala - z BIOS-em v.1.6 i nowszymi | ||
==Uwagi== | |||
* Interfejs, jak większość innych tego typu urządzeń, w czystej postaci wymaga "dostrojenia" (układu RC) pod dany egzemplarz komputera, bez czego nie zawsze działa prawidłowo przy przełożeniu z jednego komputera do drugiego. Przyczyną są różnice w parametrach płyt głównych ośmiobitowego Atari (konkretnie w jakości i opóźnieniach sygnału fi2). | |||
==Zobacz też== | ==Zobacz też== | ||
* [[ | * [[KMK/JŻ IDE FDISK|Opis programu FDISK]] | ||
* [[ | * [[KMK/JŻ IDE FDISK II|Opis programu FDISK II]] | ||
* [[ | * [[KMK/JŻ IDE FAQ]] | ||
* [[Rejestry KMK/JŻ IDE]] | * [[Rejestry KMK/JŻ IDE]] | ||
* [[IDEa]] | |||
* [[IDE Plus]] | |||
[[Kategoria:Peryferia 8-bit]] | [[Kategoria:Peryferia 8-bit]] | ||
Aktualna wersja z 29 cze 2016, 12:12
Interfejs IDE, znany także jako "KMK/JŻ". Opracowany w roku 1995 przez Jacka Żuka (hardware) oraz KMK (software) interfejs równoległy przeznaczony do podłączania napędów IDE/AT-BUS do komputerów serii XE.
Klonem tego interfejsu jest IDEa. Natomiast nowszą wersją, jaka pojawiła się w roku 2011, jest IDE Plus.
Informacje ogólne
Interfejs wykorzystuje istniejący w systemie operacyjnym mechanizm tzw. nowych urządzeń. W związku z tym zastosowanie interfejsu nie wymaga w żaden sposób ingerencji w kod systemu operacyjnego.
Wewnętrzne oprogramowanie interfejsu pozwala na zaadresowanie dysków o pojemności do 8 GB (16777216 sektorów po 512 bajtów). Dysk można podzielić na 16 partycji o łącznej pojemności 8 GB (może to być 1 partycja o rozmiarze 8 GB). Jednak, ponieważ większość DOS-ów (oprócz SpartaDOS X 4.39) normalnie nie pracuje z sektorem o wielkości 512 bajtów, sterownik interfejsu ma dwa tryby pracy:
- tryb "rzeczywisty", w którym transmitowane są sektory 512-bajtowe
- tryb "emulacji", w którym 1 sektor 512-bajtowy wykorzystywany jest do zapisania dwóch sektorów 256-bajtowych
W trybie rzeczywistym szybkość odczytu i zapisu waha się w granicach od 50 do 80 kilobajtów na sekundę. Wahania te zależą od rodzaju zastosowanego napędu, a także od kolejności odczytu sektorów - sekwencyjny odczyt kolejnych sektorów jest tu najszybszy. Tryb ten jest możliwy do wykorzystania pod SpartaDOS X v.4.39 i nowszymi.
Tryb emulacji charakteryzuje się ok. dwukrotnie mniejszą szybkością odczytu niż tryb rzeczywisty oraz czterokrotnie mniejszą szybkością zapisu. To ostatnie wynika z faktu, że dwa sektory 256-bajtowe zapisywane są w jednym sektorze 512-bajtowym. Wyniki testu szybkości przeprowadzonego programem RW-Test działającym pod SpartaDOS X, tryb emulacji:
- DOS writing: 8713.666 B/sek.
- DOS reading: 36714.887 B/sek.
- DOS average: 22714.276 B/sek.
Co ciekawe, szybkość zapisu bardzo zależy od zastosowanego napędu. Np. na dysku Toshiba MK2103MAV pomiarowa szybkość zapisu (pod tym samym DOS-em) to 12 kB/s, a karty CF są jeszcze nieco szybsze. Poniżej wyniki testu przykładowej karty CF (Kingston 256MB):
- DOS writing: 14269.1046 B/sek.
- DOS reading: 41892.6276 B/sek.
- DOS average: 28080.8661 B/sek.
Od wersji sterownika 1.8 tryb emulacji podzielony jest na "podtryby":
- pierwotny, emulujący gęstość DD (256 bajtów na sektor)
- nowy, emulujący gęstość ED (128 bajtów na sektor).
Przełączenie następuje automatycznie. Ta zmiana została wprowadzona celem poprawienia kompatybilności z programami całodyskowymi i uruchamiania ich z przeznaczonej do tego partycji.
Oprogramowanie interfejsu pozwala na start systemu z dowolnej partycji, co jest teoretycznie niemożliwe w XL OS. Sterownik interfejsu ucieka się w związku z tym do pewnego triku, który zapobiega przestawieniu numeru dysku startowego na D1:.
Interfejs niestety nie jest przelotowy - aczkolwiek na płytce jest miejsce przeznaczone na wlutowanie gniazda cardridge'a.
Lista dysków
Interfejs współpracuje ze wszystkimi znanymi (autorom) modelami twardych dysków oraz z kartami CF. Oto lista twardych dysków i kart CF, które działają z całą pewnością:
Conner Peripherals
- Conner CP-3000: 40 MB, 3,5 cala
- Conner CP-2088: 80 MB, 2,5 cala
- Conner CP-30254H: 240 MB, 3,5 cala
- Conner CFS-1621A: 1,5 GB, 3,5 cala
Fujitsu
- Fujitsu MPC 3043AT: 4,3GB, 3,5 cala
Hitachi
- Hitachi DK238A-43: 4,3 GB, 2,5 cala
IBM
- IBM DBOA 2540: 517 MB, 2,5 cala
Kingston
- Kingston 256 MB (CF Orange Label): TOSHIBATHNCF256MPG
- Kingston 512 MB (CF Elite Pro Blue Label): SAMSUNG512-S 3.3V
Maxtor
- Maxtor 7245AT: 240 MB, 3,5 cala
- Maxtor 7345AT: 340 MB, 3,5 cala
- Maxtor 91366U4: 13 GB, 3,5 cala
- Maxtor 6YL080L0: 81 GB, 3,5 cala
- Maxtor 6YL120L0: 122 GB, 3,5 cala
Quantum
- Quantum LPS170A: 163 MB, 3,5 cala
- Quantum Fireball 1080AT: 1 GB, 3,5 cala
- Quantum Fireball 1280AT: 1,3 GB, 3,5 cala
- Quantum Fireball EL: 4,9 GB, 3,5 cala
Samsung
- Samsung SV0643D: 6 GB, 3,5 cala
Seagate
- Seagate ST-157A: 40 MB, 3,5 cala
- Seagate ST-1102A: 81 MB, 3,5 cala
- Seagate ST-9190AG: 164 MB, 2,5 cala
- Seagate ST-3290A: 261 MB, 3,5 cala
- Seagate ST-3660A: 540 MB, 3,5 cala
- Seagate ST-3630A: 631 MB, 3,5 cala
- Seagate ST-3850A: 810 MB, 3,5 cala
- Seagate ST-31276A: 1,2 GB, 3,5 cala
- Seagate ST-32122A: 2 GB, 3,5 cala
- Seagate ST-33232A: 3 GB, 3,5 cala
- Seagate ST-340016A: 40 GB, 3,5 cala
Toshiba
- Toshiba MK2103MAV: 2,1 GB, 2,5 cala
Western Digital
- Western Digital WDC 130AB: 30 MB, 2,5 cala
- Western Digital WDC AC2200F: 202MB, 3,5 cala
- Western Digital Caviar 2850: 814 MB, 3,5 cala - z BIOS-em v.1.6 i nowszymi
Uwagi
- Interfejs, jak większość innych tego typu urządzeń, w czystej postaci wymaga "dostrojenia" (układu RC) pod dany egzemplarz komputera, bez czego nie zawsze działa prawidłowo przy przełożeniu z jednego komputera do drugiego. Przyczyną są różnice w parametrach płyt głównych ośmiobitowego Atari (konkretnie w jakości i opóźnieniach sygnału fi2).