Inkrementacja i dekrementacja liczb wielobajtowych: Różnice pomiędzy wersjami

Z Atariki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
mNie podano opisu zmian
+ propozycja mono
Linia 4: Linia 4:


<pre>
<pre>
    inc zmienna
      inc zmienna
    bne omin
      bne koniec
    inc zmienna+1
      inc zmienna+1
omin
koniec
</pre>
</pre>


Linia 13: Linia 13:


<pre>
<pre>
    inc zmienna
      inc zmienna
    bne omin
      bne koniec
    inc zmienna+1
      inc zmienna+1
    bne omin
      bne koniec
    inc zmienna+2
      inc zmienna+2
omin
koniec
</pre>
</pre>


Niektóre asemblery (np. [[MADS]]) oferują tu ułatwiające życie pseudorozkazy, odpowiednio INW oraz INL.
Niektóre asemblery (np. [[MADS]]) oferują tu ułatwiające życie pseudorozkazy, odpowiednio INW oraz INL.


Technika ta przestaje się opłacać przy liczbach czterobajtowych; w takim przypadku lepiej jest użyć pętli oszczędzając w ten sposób 4 bajty:
Technika ta przestaje się opłacać już przy liczbach trzybajtowych; w takim przypadku lepiej jest użyć pętli oszczędzając w ten sposób 3 bajty (n - wielkość ''zmiennej'' w bajtach):


<pre>
<pre>
    ldx #$fc
      ldx #-n-1
    sec
petla  inx
petla
      beq koniec
    lda zmienna-$fc,x
      inc zmienna-$0100+n,x
    adc #$00
      beq petla
    sta zmienna-$fc,x
koniec
    inx
</pre>
    bne petla
 
Jeśli zaś chodzi o przeniesienie inkrementowanej wartości do innej zmiennej, pętla może wyglądać tak:
 
<pre>
      ldx #-n
      sec
petla lda zmienna_a-$0100+n,x
      adc #$00
      sta zmienna_b-$0100+n,x
      inx
      bne petla
</pre>
</pre>


Wykorzystano tu fakt, że rozkaz ADC dodaje do akumulatora wartość podanego argumentu plus wartość znacznika C.
Wykorzystano tu fakt, że rozkaz ADC dodaje do akumulatora wartość podanego argumentu plus wartość znacznika C.
   
   
Taka pętla nie zadziała prawidłowo, jeśli "zmienna" znajduje się na stronie zerowej. Patrz [[Ujemne indeksowanie]].
Pętle nie zadziałają prawidłowo, jeśli "zmienna" znajduje się na stronie zerowej, do tego trzeba je odpowiednio zmodyfikować. Patrz [[Ujemne indeksowanie]].


== Dekrementacja ==
== Dekrementacja ==
Linia 45: Linia 55:


<pre>
<pre>
    lda zmienna
      lda zmienna
    bne d1
      bne d1
    dec zmienna+1
      dec zmienna+1
d1 dec zmienna
d1     dec zmienna
</pre>
</pre>


To z kolei przestaje się opłacać już przy liczbach trzybajtowych; lepiej jest wtedy użyć pętli podobnej do tej powyżej wykorzystując fakt, że działanie znacznika C dla rozkazu SBC jest odwrotne niż dla ADC (SBC odejmuje od akumulatora podaną wartość zwiększoną o odwrotność znacznika C):
To również przestaje się opłacać już przy liczbach trzybajtowych; lepiej jest wtedy użyć pętli podobnej do tej powyżej wykorzystując fakt, że działanie znacznika C dla rozkazu SBC jest odwrotne niż dla ADC (SBC odejmuje od akumulatora podaną wartość zwiększoną o odwrotność znacznika C):


<pre>
<pre>
    ldx #$fd
      ldx #-n
    clc
      clc
petla
petla lda zmienna-$0100+n,x
    lda zmienna-$fd,x
      sbc #$00
    sbc #$00
      sta zmienna-$0100+n,x
    sta zmienna-$fd,x
      inx
    inx
      bne petla
    bne petla
</pre>
</pre>



Wersja z 5 wrz 2011, 07:09

Inkrementacja

Sekwencja rozkazów zwiększająca wartość dwubajtowej liczby całkowitej o 1 jest powszechnie znana i często używana:

       inc zmienna
       bne koniec
       inc zmienna+1
koniec

Sekwencja inkrementująca liczbę trzybajtową wygląda analogicznie:

       inc zmienna
       bne koniec
       inc zmienna+1
       bne koniec
       inc zmienna+2
koniec

Niektóre asemblery (np. MADS) oferują tu ułatwiające życie pseudorozkazy, odpowiednio INW oraz INL.

Technika ta przestaje się opłacać już przy liczbach trzybajtowych; w takim przypadku lepiej jest użyć pętli oszczędzając w ten sposób 3 bajty (n - wielkość zmiennej w bajtach):

       ldx #-n-1
petla  inx
       beq koniec
       inc zmienna-$0100+n,x
       beq petla
koniec

Jeśli zaś chodzi o przeniesienie inkrementowanej wartości do innej zmiennej, pętla może wyglądać tak:

       ldx #-n
       sec
petla  lda zmienna_a-$0100+n,x
       adc #$00
       sta zmienna_b-$0100+n,x
       inx
       bne petla

Wykorzystano tu fakt, że rozkaz ADC dodaje do akumulatora wartość podanego argumentu plus wartość znacznika C.

Pętle nie zadziałają prawidłowo, jeśli "zmienna" znajduje się na stronie zerowej, do tego trzeba je odpowiednio zmodyfikować. Patrz Ujemne indeksowanie.

Dekrementacja

Dekrementacja dwubajtowej liczby całkowitej jest nieco bardziej kłopotliwa, niż inkrementacja takowej:

       lda zmienna
       bne d1
       dec zmienna+1
d1     dec zmienna

To również przestaje się opłacać już przy liczbach trzybajtowych; lepiej jest wtedy użyć pętli podobnej do tej powyżej wykorzystując fakt, że działanie znacznika C dla rozkazu SBC jest odwrotne niż dla ADC (SBC odejmuje od akumulatora podaną wartość zwiększoną o odwrotność znacznika C):

       ldx #-n
       clc
petla  lda zmienna-$0100+n,x
       sbc #$00
       sta zmienna-$0100+n,x
       inx
       bne petla

Dla liczby trzybajtowej (jakiej dotyczy przykład) zysk wynosi 5 bajtów, a dla czterobajtowej - aż 13. Jak powyżej, jeśli "zmienna" jest na stronie zerowej, pętlę trzeba odpowiednio zmodyfikować.