KMK/JŻ IDE FDISK: Różnice pomiędzy wersjami
Nie podano opisu zmian |
Nie podano opisu zmian |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
Program napisany ongiś przez [[KMK]], a służący do przygotowania dysku IDE do pracy; czyli głównie do popartycjonowania go. | Program napisany ongiś przez [[KMK]], a służący do przygotowania dysku IDE do pracy; czyli głównie do popartycjonowania go. | ||
Pierwsza wersja (od 1.0 do 1.2) była napisana w [[Turbo BASIC XL]] i kompilowana, ale mimo wielu wysiłków i konwertowania coraz to większych części na podprogramy w asemblerze, nie chciała działać stabilnie. Z tego powodu ten kierunek działań został zarzucony i powstała napisana całkowicie od nowa w czystym asemblerze wersja 1.30, która wreszcie funkcjonowała w sposób przewidywalny. Dalsze prace rozwojowe, głównie poprawki błędów i ulepszenia w procedurach wykrywania dysków i dogadywania się z nimi, doprowadziły przez dziesięć kolejnych wersji do powstania FDISK-a 1.40. | |||
Program ten cechuje się między innymi tym, że teoretycznie jest w stanie skłonić do pracy każdy dysk ATA, byle sprawny. FDISK 1.40 zawiera bowiem między innymi procedurę sprawdzającą, czy podana przez dysk geometria jest rzeczywiście poprawna (co nie musi być prawdą w przypadku niektórych starych dysków ATA), a ponadto dysponuje dość długą, ale skuteczną procedurą, które metodą "brute force" wyszukuje poprawną konfigurację ze stuprocentową skutecznością, o ile tylko takowa istnieje (to znaczy, o ile dysk jest sprawny). | |||
[[Grafika:Fdisk-1.png]] | [[Grafika:Fdisk-1.png]] | ||
Wersja z 24 mar 2005, 04:18
Program napisany ongiś przez KMK, a służący do przygotowania dysku IDE do pracy; czyli głównie do popartycjonowania go.
Pierwsza wersja (od 1.0 do 1.2) była napisana w Turbo BASIC XL i kompilowana, ale mimo wielu wysiłków i konwertowania coraz to większych części na podprogramy w asemblerze, nie chciała działać stabilnie. Z tego powodu ten kierunek działań został zarzucony i powstała napisana całkowicie od nowa w czystym asemblerze wersja 1.30, która wreszcie funkcjonowała w sposób przewidywalny. Dalsze prace rozwojowe, głównie poprawki błędów i ulepszenia w procedurach wykrywania dysków i dogadywania się z nimi, doprowadziły przez dziesięć kolejnych wersji do powstania FDISK-a 1.40.
Program ten cechuje się między innymi tym, że teoretycznie jest w stanie skłonić do pracy każdy dysk ATA, byle sprawny. FDISK 1.40 zawiera bowiem między innymi procedurę sprawdzającą, czy podana przez dysk geometria jest rzeczywiście poprawna (co nie musi być prawdą w przypadku niektórych starych dysków ATA), a ponadto dysponuje dość długą, ale skuteczną procedurą, które metodą "brute force" wyszukuje poprawną konfigurację ze stuprocentową skutecznością, o ile tylko takowa istnieje (to znaczy, o ile dysk jest sprawny).
