Programowanie: Parsowanie zawartości zmiennej środowiskowej: Różnice pomiędzy wersjami
m link do progmanual |
m int. oraz linii -> lini |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[SpartaDOS X]] jest jedynym z nielicznych DOS-ów pozwalającym przekazywać parametry do wywoływanego programu (patrz rozdział 5 [http://sdx.atari8.info/index.php?show=en_docs podręcznika programowania]). Niestety rozmiar | [[SpartaDOS X]] jest jedynym z nielicznych DOS-ów pozwalającym przekazywać parametry do wywoływanego programu (patrz rozdział 5 [http://sdx.atari8.info/index.php?show=en_docs podręcznika programowania]). Niestety rozmiar lini poleceń ograniczony jest wewnętrznie do 64 znaków. Jeśli pisany program pozwala na użycie przełączników konfigurujących jego działanie, wtedy rychło okazać się może, że linia poleceń jest za krótka i część parametrów po prostu zostanie obcięta. | ||
Przykładowo | |||
SIDPLAYH /V PAL /O EVIE /A $D2C0 /R /F LINEAR /T 10:23 A:>MUSIC>SID>LAST 6 | SIDPLAYH /V PAL /O EVIE /A $D2C0 /R /F LINEAR /T 10:23 A:>MUSIC>SID>LAST 6 | ||
będzie | będzie widziane przez SDX jako | ||
SIDPLAYH /V PAL /O EVIE /A $D2C0 /R /F LINEAR /T 10:23 A:>MUSIC>SID>L | SIDPLAYH /V PAL /O EVIE /A $D2C0 /R /F LINEAR /T 10:23 A:>MUSIC>SID>L | ||
Ponieważ SDX jest też jedynym DOS-em pozwalającym na używanie zmiennych środowiskowych (patrz rozdział 7 [http://sdx.atari8.info/index.php?show=en_docs podręcznika programowania]), to problem ten można obejść definiując zmienną środowiskową, w której zostaną umieszczone często występujące parametry np. | |||
SET SIDPLAYH=/O EVIE /A $D2C0 /R /F LINEAR | SET SIDPLAYH=/O EVIE /A $D2C0 /R /F LINEAR | ||
i przetwarzać je zanim jeszcze przeprocesujemy parametry | i przetwarzać je zanim jeszcze przeprocesujemy parametry lini poleceń. Wywołanie programu może już wtedy wyglądać tak: | ||
SIDPLAYH /V PAL /T 10:23 A:>SID>LAST 6 | SIDPLAYH /V PAL /T 10:23 A:>SID>LAST 6 | ||
| Linia 17: | Linia 18: | ||
Szkopuł polega jednak na tym, że użyteczne procedury U_GETADR, U_SLASH, U_GETNUM, U_TOKEN i inne parsują wyłącznie zawartość bufora lini poleceń. | Szkopuł polega jednak na tym, że użyteczne procedury U_GETADR, U_SLASH, U_GETNUM, U_TOKEN i inne parsują wyłącznie zawartość bufora lini poleceń. | ||
Można jednak przekonać DOS-a, że przetwarza | Można jednak przekonać DOS-a, że przetwarza wiersz komend podczas gdy faktycznie rzeczone procedury operować będą na zawartości zmiennej środowiskowej. Aby tego dokonać należy: | ||
1. Zachować zawartość bufora | 1. Zachować zawartość bufora lini poleceń LBUF i offset aktualnie przetwarzanego parametru BUFOFF w buforze tymczasowym. | ||
ldy #64 | ldy #64 | ||
| Linia 38: | Linia 39: | ||
ldx ?envad+1 | ldx ?envad+1 | ||
jsr GETENV | jsr GETENV | ||
bmi ?noenv ;nie ma - należy więc odtworzyć | bmi ?noenv ;nie ma - należy więc odtworzyć zawartość lini poleceń (patrz p.5) | ||
?envad .dw ?env | ?envad .dw ?env | ||
| Linia 54: | Linia 55: | ||
sty BUFOFF | sty BUFOFF | ||
4. Używać do woli U_GETADR, U_SLASH i innych ustawiając wartości zmiennych programu. | 4. Używać do woli U_GETADR, U_SLASH i innych wraz z całym dobrodziejstwem inwentarza ustawiając wartości zmiennych programu. | ||
5. Po wszystkim odtworzyć bufor | 5. Po wszystkim odtworzyć bufor lini poleceń i indeks przetwarzanego parametru. | ||
ldy #64 | ldy #64 | ||
| Linia 68: | Linia 69: | ||
bne ?copy | bne ?copy | ||
6. Używać do woli U_GETADR, U_SLASH i | 6. Używać do woli U_GETADR, U_SLASH i reszty ale tym razem do przetworzenia parametrów przekazanych w wierszu komend. | ||
Jak wspomniano wcześniej zarówno zawartość zmiennej środowiskowej, jak i | Jak wspomniano wcześniej, zarówno zawartość zmiennej środowiskowej, jak i lini poleceń można przetwarzać <b>tą samą procedurą</b>. | ||
<b>UWAGA!</b> Należy zwrócić uwagę, iż rozmiar zmiennej środowiskowej ograniczony jest przez rozmiar bufora poleceń również do 64 znaków (łącznie ze znakiem końca linii). | <b>UWAGA!</b> Należy zwrócić uwagę, iż rozmiar zmiennej środowiskowej ograniczony jest przez rozmiar bufora poleceń również do 64 znaków (łącznie ze znakiem końca linii). | ||
Wersja z 25 wrz 2014, 09:35
SpartaDOS X jest jedynym z nielicznych DOS-ów pozwalającym przekazywać parametry do wywoływanego programu (patrz rozdział 5 podręcznika programowania). Niestety rozmiar lini poleceń ograniczony jest wewnętrznie do 64 znaków. Jeśli pisany program pozwala na użycie przełączników konfigurujących jego działanie, wtedy rychło okazać się może, że linia poleceń jest za krótka i część parametrów po prostu zostanie obcięta. Przykładowo
SIDPLAYH /V PAL /O EVIE /A $D2C0 /R /F LINEAR /T 10:23 A:>MUSIC>SID>LAST 6
będzie widziane przez SDX jako
SIDPLAYH /V PAL /O EVIE /A $D2C0 /R /F LINEAR /T 10:23 A:>MUSIC>SID>L
Ponieważ SDX jest też jedynym DOS-em pozwalającym na używanie zmiennych środowiskowych (patrz rozdział 7 podręcznika programowania), to problem ten można obejść definiując zmienną środowiskową, w której zostaną umieszczone często występujące parametry np.
SET SIDPLAYH=/O EVIE /A $D2C0 /R /F LINEAR
i przetwarzać je zanim jeszcze przeprocesujemy parametry lini poleceń. Wywołanie programu może już wtedy wyglądać tak:
SIDPLAYH /V PAL /T 10:23 A:>SID>LAST 6
Szkopuł polega jednak na tym, że użyteczne procedury U_GETADR, U_SLASH, U_GETNUM, U_TOKEN i inne parsują wyłącznie zawartość bufora lini poleceń.
Można jednak przekonać DOS-a, że przetwarza wiersz komend podczas gdy faktycznie rzeczone procedury operować będą na zawartości zmiennej środowiskowej. Aby tego dokonać należy:
1. Zachować zawartość bufora lini poleceń LBUF i offset aktualnie przetwarzanego parametru BUFOFF w buforze tymczasowym.
ldy #64 lda BUFOFF sta store,y ?copy: dey lda LBUF,y sta store,y tya bne ?copy buf .ds 64+1
2. Pobrać zmienną środowiskową.
lda ?envad ldx ?envad+1 jsr GETENV bmi ?noenv ;nie ma - należy więc odtworzyć zawartość lini poleceń (patrz p.5) ?envad .dw ?env ?env .db 'SIDPLAYH',$9B
3. Przepisać ją z bufora liczb zmiennoprzecinkowych (BUF580 = $580) do LBUF zerując offset przetwarzanego parametru.
ldy #64 ?copy: dey lda BUF580,y sta LBUF,y tya bne ?copy sty BUFOFF
4. Używać do woli U_GETADR, U_SLASH i innych wraz z całym dobrodziejstwem inwentarza ustawiając wartości zmiennych programu.
5. Po wszystkim odtworzyć bufor lini poleceń i indeks przetwarzanego parametru.
ldy #64 lda store,y sta BUFOFF ?copy: dey lda store,y sta LBUF,y tya bne ?copy
6. Używać do woli U_GETADR, U_SLASH i reszty ale tym razem do przetworzenia parametrów przekazanych w wierszu komend.
Jak wspomniano wcześniej, zarówno zawartość zmiennej środowiskowej, jak i lini poleceń można przetwarzać tą samą procedurą.
UWAGA! Należy zwrócić uwagę, iż rozmiar zmiennej środowiskowej ograniczony jest przez rozmiar bufora poleceń również do 64 znaków (łącznie ze znakiem końca linii).
Uwagi
Podobny przykład przedstawiony został w rozdziale 18.1 podręcznika programowania.