SupraDrive: Różnice pomiędzy wersjami

Z Atariki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
Linia 1: Linia 1:
{{grafr|Atari_supradrive_20mb.jpg}}
Jeden z pierwszych twardych dysków oferowanych do Atari, zarówno [[800XL]] i [[130XE]], jak i do [[ST]]. Dyski te produkowane były w połowie lat osiemdziesiątych przez amerykańską firmę [[Supra Corp.]].


Jeden z pierwszych twardych dysków oferowanych do Atari [[800XL]] i [[130XE]]. Dyski te produkowane były w połowie lat osiemdziesiątych przez amerykańską firmę [[Supra Corp.]].
==Wersja dla XL/XE==


[[Grafika:Suprahard.jpg]]
{{grafr|Suprahard.jpg}}


Połączenie napędu z komputerem było równoległe za pośrednictwem złącza PBI takiego jak w [[800XL]], oraz 50-żyłowej taśmy o długości ok. 70 cm. Użycie dysku ze [[130XE]] wymagało dodatkowo zastosowania przejściówki. Całe urządzenie jest dość duże i waży ok. 4 kilogramów. W środku znajduje się 3,5-calowy napęd SCSI (lub MFM?) o pojemności 10 lub 20 MB.
Połączenie napędu z komputerem było równoległe za pośrednictwem złącza PBI takiego jak w [[800XL]], oraz 50-żyłowej taśmy o długości ok. 70 cm. Wtyk PBI był przelotowy pozwalając na podłączenie większej liczby podobnych urządzeń. Użycie dysku ze [[130XE]] wymagało dodatkowo zastosowania przejściówki. Całe urządzenie jest dość duże i waży ok. 4 kilogramów. W środku znajduje się 3,5-calowy napęd SCSI (lub MFM?) o pojemności 10 lub 20 MB.


Dyski SupraDrive były fabrycznie podzielone na dwie (wersja 10 MB) lub trzy (wersja 20 MB) partycje. Pierwsza partycja działająca jako D1: miała pojemność dyskietki [[SD]] lub [[DD]] (w zależności od wybranego trybu pracy). D2: było zarezerwowane dla zwykłej stacji dysków, natomiast pod D3: była partycja zajmująca resztę dysku (w wersji 20 MB była jeszcze jedna partycja, D4:). DOS-em sprzedawanym razem z dyskiem był [[MyDOS]] 4.0.
Dyski SupraDrive były fabrycznie podzielone na dwie (wersja 10 MB) lub trzy (wersja 20 MB) partycje. Pierwsza partycja działająca jako D1: miała pojemność dyskietki [[SD]] lub [[DD]] (w zależności od wybranego trybu pracy). D2: było zarezerwowane dla zwykłej stacji dysków, natomiast pod D3: była partycja zajmująca resztę dysku (w wersji 20 MB była jeszcze jedna partycja, D4:). DOS-em sprzedawanym razem z dyskiem był [[MyDOS]] 4.0.


Istniała też wersja tego samego dysku dla [[ST]] (na obrazku obok z lampką "BUSY" w miejscu, gdzie wersja XL/XE ma przełącznik).
[[Grafika:Supradrive2.jpg]]
[[Grafika:supradrive.jpg]]
 
==Wersja dla ST==
 
Istniała też wersja tego samego dysku dla [[ST]] różniąca się nieco wyglądem. Oprócz tego, że połączenie z komputerem odbywało się za pomocą kabla DMA/ACSI, to w miejscu, gdzie wersja XL/XE ma przełącznik, znajdowała się lampka "BUSY".
 
{{grafr|Atari_supradrive_20mb.jpg}}
 
Dyski SupraDrive do ST były według naszych standarów niezbyt szybkie: prędkość odczyty i zapisu wahała się w okolicach 40 kilobajtów na sekundę. Dostępne źrodła twierdzą jednak, że i tak był to w owym czasie dysk szybki w porównaniu do produktów konkurencji.


Pierwotna cena:
Pierwotna cena:
Linia 15: Linia 24:
* SupraDrive: 700-800 dolarów USA.
* SupraDrive: 700-800 dolarów USA.
* Przejściówka do XE: 16 dolarów USA
* Przejściówka do XE: 16 dolarów USA
[[Grafika:Supradrive2.jpg]]
[[Grafika:supradrive.jpg]]


{{stub}}
{{stub}}
[[Kategoria:Peryferia 8-bit]]
[[Kategoria:Peryferia 8-bit]]

Wersja z 15 wrz 2005, 17:06

Jeden z pierwszych twardych dysków oferowanych do Atari, zarówno 800XL i 130XE, jak i do ST. Dyski te produkowane były w połowie lat osiemdziesiątych przez amerykańską firmę Supra Corp..

Wersja dla XL/XE

Połączenie napędu z komputerem było równoległe za pośrednictwem złącza PBI takiego jak w 800XL, oraz 50-żyłowej taśmy o długości ok. 70 cm. Wtyk PBI był przelotowy pozwalając na podłączenie większej liczby podobnych urządzeń. Użycie dysku ze 130XE wymagało dodatkowo zastosowania przejściówki. Całe urządzenie jest dość duże i waży ok. 4 kilogramów. W środku znajduje się 3,5-calowy napęd SCSI (lub MFM?) o pojemności 10 lub 20 MB.

Dyski SupraDrive były fabrycznie podzielone na dwie (wersja 10 MB) lub trzy (wersja 20 MB) partycje. Pierwsza partycja działająca jako D1: miała pojemność dyskietki SD lub DD (w zależności od wybranego trybu pracy). D2: było zarezerwowane dla zwykłej stacji dysków, natomiast pod D3: była partycja zajmująca resztę dysku (w wersji 20 MB była jeszcze jedna partycja, D4:). DOS-em sprzedawanym razem z dyskiem był MyDOS 4.0.

Wersja dla ST

Istniała też wersja tego samego dysku dla ST różniąca się nieco wyglądem. Oprócz tego, że połączenie z komputerem odbywało się za pomocą kabla DMA/ACSI, to w miejscu, gdzie wersja XL/XE ma przełącznik, znajdowała się lampka "BUSY".

Dyski SupraDrive do ST były według naszych standarów niezbyt szybkie: prędkość odczyty i zapisu wahała się w okolicach 40 kilobajtów na sekundę. Dostępne źrodła twierdzą jednak, że i tak był to w owym czasie dysk szybki w porównaniu do produktów konkurencji.

Pierwotna cena:

  • SupraDrive: 700-800 dolarów USA.
  • Przejściówka do XE: 16 dolarów USA

Ten artykuł to tylko zalążek. Możesz pomóc rozwojowi Atariki poprzez rozszerzenie go o więcej informacji.