DOS II/D: Różnice pomiędzy wersjami
mNie podano opisu zmian |
m ufff.... od-stub-ienie! |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
'''DOS II+/D''', [[DOS]] napisany pod koniec lat 80. XX w. przez [[Stefan Dorndorf|Stefana Dorndorfa]] dla systemu [[QMEG OS]] mający dopełniać tandemu OS/DOS. Stał się ogromnie popularny na polskiej [[scena|scenie]] w połowie lat 90. XX i nawet później | '''DOS II+/D''', [[DOS]] napisany pod koniec lat 80. XX w. przez [[Stefan Dorndorf|Stefana Dorndorfa]] dla systemu [[QMEG OS]] mający dopełniać tandemu OS/DOS. Stał się ogromnie popularny (obecny w kilku wersjach - oficjalnych i nie) na polskiej [[scena|scenie]] w połowie lat 90. XX i nawet później. DOS II+/D v6.4 jest jednym z niewielu systemów dyskowych, które instalują się automatycznie na ramdysku C w systemi QMEG. Zostaje on w pamięci operacyjnej aż do wyłączenia komputera (nawet po zimnym starcie i wczytywaniu innych DOSów lub programów całodyskowych) i można uruchomić go z menu głównego systemu QMEG przez naciśnięcie klawiszy Control+Caps. | ||
Zalety: | |||
* jest niewielki | |||
* łatwy do opanowania | |||
* krótko ładujący się | |||
* bardzo dobrze współdziałający z wspomnianym systemem Q-Meg, którego posiada(ło) sporo ludzi | |||
* ma prosty i efektywny mechanizm tworzenia plików wsadowych (tzw. ''batch'') | |||
* dobrze współpracuje z oprogramowaniem tworzonym przez polskich scenowców w latach 90. XX w. (CIN, XL-Paint, Professional Copy, [[Atari Font Maker]], [[Graph]], [[Point]] i in.). | |||
Wady: | |||
* stosunkowo wysokie [[MEMLO]] ($2000) | |||
* nie wykorzystuje w pełni rozszerzeń pamięci (od 576 kB i więcej) | |||
* ma dość ograniczone możliwości tworzenia podkatalogów | |||
* nie ma wsparcia dla dysków twardych | |||
* nie rozpoznaje formatu Sparta DOS | |||
=== Funkcje DOSa II+/D v6.4 (6.1): === | |||
<table border=1 cellpadding=4> | <table border=1 cellpadding=4> | ||
<tr><td><b>Komenda</b></td><td><b>Znaczenie</b></td></tr> | <tr><td><b>Komenda</b></td><td><b>Znaczenie</b></td></tr> | ||
| Linia 14: | Linia 32: | ||
<tr><td>TYP nazwa</td><td>powoduje wyświetlenie pliku</td></tr> | <tr><td>TYP nazwa</td><td>powoduje wyświetlenie pliku</td></tr> | ||
<tr><td>DEL nazwa</td><td>skasowanie pliku</td></tr> | <tr><td>DEL nazwa</td><td>skasowanie pliku</td></tr> | ||
<tr><td>REN stara, nowa</td><td> | <tr><td>REN stara, nowa</td><td>zmiana nazwy pliku</td></tr> | ||
<tr><td>LOC nazwa</td><td>zabezpieczenie pliku</td></tr> | <tr><td>LOC nazwa</td><td>zabezpieczenie pliku</td></tr> | ||
<tr><td>UNL nazwa</td><td> | <tr><td>UNL nazwa</td><td>odbezpieczenie pliku</td></tr> | ||
<tr><td>FS#</td><td>format | <tr><td>FS#</td><td>format w gęstości single dysku aktualnie używanego</td></tr> | ||
<tr><td>FM#</td><td>format | <tr><td>FM#</td><td>format w gęstości medium</td></tr> | ||
<tr><td>FD#</td><td>format | <tr><td>FD#</td><td>format w gęstości double (z parametrem "/" można dodać 11 liter jako nazwę dyskietki</td></tr> | ||
<tr><td>CL#</td><td>usunięcie plików z dysku o numerze n (usuwa wszystko !)</td></tr> | <tr><td>CL#</td><td>usunięcie plików z dysku o numerze n (usuwa wszystko !)</td></tr> | ||
<tr><td>IN#</td><td>zapis DOSa na | <tr><td>IN#</td><td>zapis DOSa na aktualnie używanym dysku</td></tr> | ||
<tr><td>COP skąd, gdzie</td><td>kopiowanie plików | <tr><td>COP skąd, gdzie</td><td>kopiowanie plików (można używać pełnych specyfikacji, np: COP D:PROG.1,D8:*.* | ||
powoduje wykonanie kopii pliku PROG.1 ze stacji nr 1 na ramdysku (nr 8) instalowanym przez DOS automatycznie). Jeśli bezpośrednio za drugą nazwą będzie wpisany parametr "/A" to plik źródłowy zostanie dołączony do wynikowego. | powoduje wykonanie kopii pliku PROG.1 ze stacji nr 1 na ramdysku (nr 8) instalowanym przez DOS automatycznie). Jeśli bezpośrednio za drugą nazwą będzie wpisany parametr "/A" to plik źródłowy zostanie dołączony do wynikowego. | ||
UWAGA ! DOS II+/D, nawet jeśli podana zostanie nazwa plików zawierająca znaki specjalne (?*), skopiuje '''tylko pierwszy''' plik do niej pasujący. Jeśli trzeba skopiować wszystkie pliki pasujące do danej specyfikacji, to jako nazwę pliku docelowego podajemy = np. '''COP *.COM,2: ='''</td></tr> | UWAGA ! DOS II+/D, nawet jeśli podana zostanie nazwa plików zawierająca znaki specjalne (?*), skopiuje '''tylko pierwszy''' plik do niej pasujący. Jeśli trzeba skopiować wszystkie pliki pasujące do danej specyfikacji, to jako nazwę pliku docelowego podajemy = np. '''COP *.COM,2: ='''</td></tr> | ||
| Linia 30: | Linia 48: | ||
<tr><td>JOB [rozkaz]</td><td>ustalenie rozkazu wykonywanego bezpośrednio po wczytaniu DOSa np. JOB AUTORUN.SYS ustala, że po wczytaniu DOSa zostanie uruchomiony program o tej nazwie, a JOB @START oznacza wykonanie pliku wsadowego START.BAT. | <tr><td>JOB [rozkaz]</td><td>ustalenie rozkazu wykonywanego bezpośrednio po wczytaniu DOSa np. JOB AUTORUN.SYS ustala, że po wczytaniu DOSa zostanie uruchomiony program o tej nazwie, a JOB @START oznacza wykonanie pliku wsadowego START.BAT. | ||
JOB bez parametrów powoduje wyświetlenie ustalonego rozkazu.</td></tr> | JOB bez parametrów powoduje wyświetlenie ustalonego rozkazu.</td></tr> | ||
<tr><td>CAR lub ;</td><td>przejście do [[BASIC| | <tr><td>CAR lub ;</td><td>przejście do [[BASIC|BASICa]] jeśli jest włączony. Dodatkowo za ";" można podać rozkaz BASICa, który ma zostać wykonany, np. | ||
;RUN"D:PROG.BAS" | ;RUN"D:PROG.BAS" | ||
spowoduje przejście do BASIC-a, wczytanie i uruchomienie programu "PROG.BAS"</td></tr> | spowoduje przejście do BASIC-a, wczytanie i uruchomienie programu "PROG.BAS"</td></tr> | ||
<tr><td>= ON</td><td>powoduje włączenie BASIC | <tr><td>=ON</td><td>powoduje włączenie [[BASIC|BASICa]]</td></tr> | ||
<tr><td>= OF</td><td>powoduje wyłączenie BASIC | <tr><td>=OF</td><td>powoduje wyłączenie [[BASIC|BASICa]]</td></tr> | ||
<tr><td>nazwa</td><td>wczytanie i uruchomienie programu. Jeśli program ma rozszerzenie .COM to można je pominąć</td></tr> | <tr><td>nazwa</td><td>wczytanie i uruchomienie programu. Jeśli program ma rozszerzenie .COM to można je pominąć</td></tr> | ||
<tr><td>>[adres HEX]</td><td>wyświetla szestnastkowo 8 bajtów od podanego adresu.</td></tr> | <tr><td>>[adres HEX]</td><td>wyświetla szestnastkowo 8 bajtów od podanego adresu.</td></tr> | ||
| Linia 44: | Linia 62: | ||
W DOSie II+/D jest także dostępne urządzenie '''M:''', które dubluje zakładany przez niego RAMdysk. Jednak przy kopiowaniu z i na M: DOS nie prosi o zmianę dysku i nie czeka na | W DOSie II+/D jest także dostępne urządzenie '''M:''', które dubluje zakładany przez niego RAMdysk. Jednak przy kopiowaniu z i na M: DOS nie prosi o zmianę dysku i nie czeka na wciśnięcie klawisza Return. | ||
=== Uwaga 1. === | |||
Jeśli wiadomo, na której pozycji (1-9) w katalogu znajduje się plik, to zamiast jego nazwy można wpisać "-n", gdzie n jest numerem pliku (np. rozkaz '''COP -1,8:''' kopiuje na | Jeśli wiadomo, na której pozycji (1-9) w katalogu znajduje się plik, to zamiast jego nazwy można wpisać "-n", gdzie n jest numerem pliku (np. rozkaz '''COP -1,8:''' kopiuje na ramdysk pierwszy plik z aktualnie wybranego dysku). | ||
=== Uwaga 2. === | |||
We wszystkich operacjach na plikach dostępne są, po podaniu jako pierwszego znaku +, rozszerzone nazwy plików. Mają one długość do 11 znaków i mogą składać się z dowolnych liter ( małe i duże), cyfr i znaków specjalnych. | We wszystkich operacjach na plikach dostępne są, po podaniu jako pierwszego znaku +, rozszerzone nazwy plików. Mają one długość do 11 znaków i mogą składać się z dowolnych liter ( małe i duże), cyfr i znaków specjalnych. | ||
=== Dodatkowe możliwości uzyskiwane przez modyfikację pamięci. === | |||
>070E xx - - gdzie xx to liczba szesnastkowa. Zmienia typ ramdysku. | |||
xx może przyjmować wartości: | |||
81 - ramdysk 128kB w komputerach o pamięci minimum 196kB (1009 sekt. w medium). | |||
21 - ramdysk 64kB w komputerach ATARI 130XE (499 sekt. w gęstości single). | |||
41 - ramdysk 16kB we wszystkich typach ATARI. Ramdysk ulokowany jest w pamięci RAM pod systemem operacyjnym i może źle działać z niektórymi programami. | |||
Jeśli liczba oznaczająca typ ramdysku zostanie zmniejszona o 1 (80,20,40) i tak zmodyfikowany DOS zostanie zapisany na dyskietce, to przy wczytywaniu DOSa ramdysk nie będzie formatowany. | |||
Ponadto, jeśli po skopiowaniu plików na ramdysk zmienimy jego konfigurację wpisując zamiast cyfry 1 cyfrę 8 (osiem) (88,28,48) to uzyskamy zabezpieczenie ramdysku przed zapisem. Oczywiście można łączyć 1 i 8 pisząc: 89,29 czy 49. Aby przy wczytywaniu DOS II+/D ramdysk nie był automatycznie sformatowany, należy trzymać klawisz HELP przy ładowaniu systemu. | |||
'''>0709 xx''' - ustala ilość 128-bajtowych buforów, a tym samym ilość | |||
pamięci zajmowanej przez DOS oraz ilość jednocześnie otwartych plików. | |||
Standardowo jest tu wartość 04 (Memlo = $2000). | |||
'''>070F x1 x2 ..''' - przypisuje dyski logiczne fizycznym stacjom dysków. Standardowe ustawienie to: | |||
'''>070F 01 02 03 04 05 06 07 00''' | |||
(wartość '''00''' oznacza ramdysk) | |||
'''>070B''' - można zmieniać nr koloru tła w DOS (czasem przydatne przy dłuuugiej pracy pod DOSem) | |||
'''>088E''' - 12 komórek pamięci zawierających numery używanych banków na ramdysk (osiem pierwszych to banki dla ramdysku 128 kB) | |||
Wszystkie te opcje zostają zapamiętane na dyskietce wraz z zapisaniem DOSa instrukcją IN#. | |||
=== Przykładowe operacje === | |||
* Kopiowanie wszystkich plików z RAMdysku bez każdorazowego potwierdzania: | |||
<pre>COP M;*.*,1:=</pre> | |||
np. <pre>COP *.TMC,M:=</pre> | |||
z kolei łączenie plików wygląda tak: | |||
<pre>COP 4;name1.ext, name2.ext/A</pre> | |||
oznacza kopiowanie z pliku name1.ext, który zostanie dołączony na końcu pliku name2.ext | |||
* Tworzenie plików typu 'batch' (samowykonujących się przy starcie komputera): | |||
- wpisujemy w DOS: | |||
<pre>D1:COP E: 8;name.BAT</pre> | |||
- teraz otwiera się atarowski edytor i wpisujemy komendy DOSa potwierdzając je normalnie | |||
klawiszem Return. Np. | |||
<pre>LOA 4;S.OBJ | |||
RUN 9200 | |||
8; | |||
</pre> | |||
Gdy już skończymy wpisywać komendy, to naciskamy Control+3 (znak ''end of file'') oraz | |||
potwierdzamy Returnem. Stworzyliśmy plik typu ''batch''. Aby go uruchomić, wystarczy wpisać | |||
z poziomu DOSa @nazwa (bez rozszerzenia .BAT). DOS automatycznie wykona wszystkie możliwe | |||
polecenia zawarte w pliku .BAT. Aby ten zestaw komend wystartował automatycznie po uruchomieniu DOSa, wystarczy nagrać ten plik na dysk z DOSem oraz wykonać na tym dysku komendę JOB @nazwa. | |||
[[Kategoria:Oprogramowanie Atari 8-bit]] | [[Kategoria:Oprogramowanie Atari 8-bit]] | ||
[[Kategoria:Programy użytkowe]] | [[Kategoria:Programy użytkowe]] | ||
Wersja z 9 lis 2005, 19:38
DOS II+/D, DOS napisany pod koniec lat 80. XX w. przez Stefana Dorndorfa dla systemu QMEG OS mający dopełniać tandemu OS/DOS. Stał się ogromnie popularny (obecny w kilku wersjach - oficjalnych i nie) na polskiej scenie w połowie lat 90. XX i nawet później. DOS II+/D v6.4 jest jednym z niewielu systemów dyskowych, które instalują się automatycznie na ramdysku C w systemi QMEG. Zostaje on w pamięci operacyjnej aż do wyłączenia komputera (nawet po zimnym starcie i wczytywaniu innych DOSów lub programów całodyskowych) i można uruchomić go z menu głównego systemu QMEG przez naciśnięcie klawiszy Control+Caps.
Zalety:
- jest niewielki
- łatwy do opanowania
- krótko ładujący się
- bardzo dobrze współdziałający z wspomnianym systemem Q-Meg, którego posiada(ło) sporo ludzi
- ma prosty i efektywny mechanizm tworzenia plików wsadowych (tzw. batch)
- dobrze współpracuje z oprogramowaniem tworzonym przez polskich scenowców w latach 90. XX w. (CIN, XL-Paint, Professional Copy, Atari Font Maker, Graph, Point i in.).
Wady:
- stosunkowo wysokie MEMLO ($2000)
- nie wykorzystuje w pełni rozszerzeń pamięci (od 576 kB i więcej)
- ma dość ograniczone możliwości tworzenia podkatalogów
- nie ma wsparcia dla dysków twardych
- nie rozpoznaje formatu Sparta DOS
Funkcje DOSa II+/D v6.4 (6.1):
| Komenda | Znaczenie |
| n: |
przejście na dysk o numerze n i przyjęcie go jako dysk aktualnie używany (n - numer dysku od 1 do 8). |
| DIR lub / | katalog dysku |
| DIR Dn: *.* | katalog dysku |
| DIR Dn:nazwa lub / Dn:nazwa | katalog wszystkich programów ze specyfikacją "nazwa". Jeśli zamiast specyfikacji podany zostanie parametr "-A", to katalog będzie wyświetlony w dwóch kolumnach. |
| TYP nazwa | powoduje wyświetlenie pliku |
| DEL nazwa | skasowanie pliku |
| REN stara, nowa | zmiana nazwy pliku |
| LOC nazwa | zabezpieczenie pliku |
| UNL nazwa | odbezpieczenie pliku |
| FS# | format w gęstości single dysku aktualnie używanego |
| FM# | format w gęstości medium |
| FD# | format w gęstości double (z parametrem "/" można dodać 11 liter jako nazwę dyskietki |
| CL# | usunięcie plików z dysku o numerze n (usuwa wszystko !) |
| IN# | zapis DOSa na aktualnie używanym dysku |
| COP skąd, gdzie | kopiowanie plików (można używać pełnych specyfikacji, np: COP D:PROG.1,D8:*.*
powoduje wykonanie kopii pliku PROG.1 ze stacji nr 1 na ramdysku (nr 8) instalowanym przez DOS automatycznie). Jeśli bezpośrednio za drugą nazwą będzie wpisany parametr "/A" to plik źródłowy zostanie dołączony do wynikowego. UWAGA ! DOS II+/D, nawet jeśli podana zostanie nazwa plików zawierająca znaki specjalne (?*), skopiuje tylko pierwszy plik do niej pasujący. Jeśli trzeba skopiować wszystkie pliki pasujące do danej specyfikacji, to jako nazwę pliku docelowego podajemy = np. COP *.COM,2: = |
| LOA nazwa | wczytanie programu bez uruchomienia |
| RUN [adres Hex] | uruchomienie od podanego adresu (adres można pominąć). |
| SAV nazwa, od, do | zapis binarny pliku od adresu "od" do adresu "do". Adresy zapisane szesnastkowo (4 cyfry) |
| JOB [rozkaz] | ustalenie rozkazu wykonywanego bezpośrednio po wczytaniu DOSa np. JOB AUTORUN.SYS ustala, że po wczytaniu DOSa zostanie uruchomiony program o tej nazwie, a JOB @START oznacza wykonanie pliku wsadowego START.BAT. JOB bez parametrów powoduje wyświetlenie ustalonego rozkazu. |
| CAR lub ; | przejście do BASICa jeśli jest włączony. Dodatkowo za ";" można podać rozkaz BASICa, który ma zostać wykonany, np.
|
| =ON | powoduje włączenie BASICa |
| =OF | powoduje wyłączenie BASICa |
| nazwa | wczytanie i uruchomienie programu. Jeśli program ma rozszerzenie .COM to można je pominąć |
| >[adres HEX] | wyświetla szestnastkowo 8 bajtów od podanego adresu. |
| >adres bajt .. | wpisanie do pamięci wartości szesnastkowych (2 cyfry) pod podany adres (4). |
| @nazwa | wczytanie i wykonanie pliku wsadowego 'nazwa.BAT' zawierającego kolejne rozkazy do wykonania przez DOS. Dostępne są wszystkie wymienione wcześniej rozkazy, a także dwa dodatkowe: |
| ‘tekst | wyświetlenie tekstu na ekranie |
| ! | czekanie na naciśnięcie dowolnego klawisza. |
W DOSie II+/D jest także dostępne urządzenie M:, które dubluje zakładany przez niego RAMdysk. Jednak przy kopiowaniu z i na M: DOS nie prosi o zmianę dysku i nie czeka na wciśnięcie klawisza Return.
Uwaga 1.
Jeśli wiadomo, na której pozycji (1-9) w katalogu znajduje się plik, to zamiast jego nazwy można wpisać "-n", gdzie n jest numerem pliku (np. rozkaz COP -1,8: kopiuje na ramdysk pierwszy plik z aktualnie wybranego dysku).
Uwaga 2.
We wszystkich operacjach na plikach dostępne są, po podaniu jako pierwszego znaku +, rozszerzone nazwy plików. Mają one długość do 11 znaków i mogą składać się z dowolnych liter ( małe i duże), cyfr i znaków specjalnych.
Dodatkowe możliwości uzyskiwane przez modyfikację pamięci.
>070E xx - - gdzie xx to liczba szesnastkowa. Zmienia typ ramdysku. xx może przyjmować wartości: 81 - ramdysk 128kB w komputerach o pamięci minimum 196kB (1009 sekt. w medium). 21 - ramdysk 64kB w komputerach ATARI 130XE (499 sekt. w gęstości single). 41 - ramdysk 16kB we wszystkich typach ATARI. Ramdysk ulokowany jest w pamięci RAM pod systemem operacyjnym i może źle działać z niektórymi programami. Jeśli liczba oznaczająca typ ramdysku zostanie zmniejszona o 1 (80,20,40) i tak zmodyfikowany DOS zostanie zapisany na dyskietce, to przy wczytywaniu DOSa ramdysk nie będzie formatowany. Ponadto, jeśli po skopiowaniu plików na ramdysk zmienimy jego konfigurację wpisując zamiast cyfry 1 cyfrę 8 (osiem) (88,28,48) to uzyskamy zabezpieczenie ramdysku przed zapisem. Oczywiście można łączyć 1 i 8 pisząc: 89,29 czy 49. Aby przy wczytywaniu DOS II+/D ramdysk nie był automatycznie sformatowany, należy trzymać klawisz HELP przy ładowaniu systemu.
>0709 xx - ustala ilość 128-bajtowych buforów, a tym samym ilość pamięci zajmowanej przez DOS oraz ilość jednocześnie otwartych plików. Standardowo jest tu wartość 04 (Memlo = $2000).
>070F x1 x2 .. - przypisuje dyski logiczne fizycznym stacjom dysków. Standardowe ustawienie to:
>070F 01 02 03 04 05 06 07 00
(wartość 00 oznacza ramdysk)
>070B - można zmieniać nr koloru tła w DOS (czasem przydatne przy dłuuugiej pracy pod DOSem)
>088E - 12 komórek pamięci zawierających numery używanych banków na ramdysk (osiem pierwszych to banki dla ramdysku 128 kB)
Wszystkie te opcje zostają zapamiętane na dyskietce wraz z zapisaniem DOSa instrukcją IN#.
Przykładowe operacje
- Kopiowanie wszystkich plików z RAMdysku bez każdorazowego potwierdzania:
COP M;*.*,1:=
np.
COP *.TMC,M:=
z kolei łączenie plików wygląda tak:
COP 4;name1.ext, name2.ext/A
oznacza kopiowanie z pliku name1.ext, który zostanie dołączony na końcu pliku name2.ext
- Tworzenie plików typu 'batch' (samowykonujących się przy starcie komputera):
- wpisujemy w DOS:
D1:COP E: 8;name.BAT
- teraz otwiera się atarowski edytor i wpisujemy komendy DOSa potwierdzając je normalnie klawiszem Return. Np.
LOA 4;S.OBJ RUN 9200 8;
Gdy już skończymy wpisywać komendy, to naciskamy Control+3 (znak end of file) oraz potwierdzamy Returnem. Stworzyliśmy plik typu batch. Aby go uruchomić, wystarczy wpisać z poziomu DOSa @nazwa (bez rozszerzenia .BAT). DOS automatycznie wykona wszystkie możliwe polecenia zawarte w pliku .BAT. Aby ten zestaw komend wystartował automatycznie po uruchomieniu DOSa, wystarczy nagrać ten plik na dysk z DOSem oraz wykonać na tym dysku komendę JOB @nazwa.