Turbo 2000F

From Atariki

Jump to: navigation, search

System turbo opracowany prawdopodobnie przez Roumualda Gonżewskiego. Z informacji zawartych w oprogramowaniu tegoż systemu (szczególnie w wersjach umieszczonych na Cartridge) wynika że był on dystrybuowany głównie przez dwie firmy; "RAWA SOFT" ze Szczecina, oraz przez firmę MUEL mieszczącą się przy ulicy Cząstkowskiej w Warszawie, pod koniec lat 80-tych. W starych numerach Bajtka i Mojego Atari można było się natknąć się na reklamy tego systemu.

Turbo 2000F jest kompatybilne (na poziomie struktury zapisu danych na taśmie, jednak sprzętowo nie jest zgodne) z systemem KSO Turbo 2000. System składa się przeróbki do magnetofonu oraz opcjonalnie z kartridża z oprogramowaniem obsługującym system. W przeciwieństwie do innych systemów Turbo, przeróbka nie wymagała przeprowadzania dodatkowego połączenia z magnetofonu do komputera, konieczne za to było zainstalowanie dodatkowego przełącznika w obudowie magnetofonu umożliwiającego wybór trybu pracy magnetofonu (Normal/Turbo).

Wydaje się że system był rozwinięciem lub ulepszoną wersją systemu KSO Turbo 2000, który tak samo jak przypadku Turbo 2T06, wykorzystywał modulację szerokości impulsu do zapisu danych na taśmie. Procedury zapisu/odczytu, format danych oraz czasy trwania impulsów zapisywanych na taśmie są zgodne w przypadku tych trzech systemów. Różnica polega na tym, że w przypadku Turbo 2000F, odczytu danych dokonuje się poprzez monitorowanie stanu czwartego bitu rejestru SKSTAT układu POKEY, zamiast odczytywania stanu linii układu PIA, a dokładniej rzecz ujmując rejestru PORTA, który to w normalnej sytuacji jest przeznaczony do obsługi portów joysticka, jednak w przypadku systemów "Turbo 2T06" oraz "KSO Turbo 2000" do drugiego portu joysticka podłączało się interface Turbo.

Spis treści

Cartridge

Montaż i uwagi techniczne

Podstawą układu jest zaprogramowana pamięć EPROM 2732 (4kB). Układ kartridża ma ciekawy reset sprzętowy (zerowanie). Jest to układ czasowy na tranzystorach, który generuje kilkusekundowy impuls potrzebny do zainicjowania modułu. Po włączeniu zasilania, (włączenie Atari z modułem umieszczonym w gnieździe) tranzystor T1 (lub tranzystory T1, T2 w układzie Darlingtona) przewodzą. Sygnał RD5 jest w stanie wysokim (jedynka logiczna) więc w standardowy sposób działa BOOT komputera. System wykrywa obecność sygnału RD5 i w obszarze $A000-$BFFF zostaje zmapowana pamięć EPROM znajdująca się w cartridge, następnie następuje uruchomienie oprogramowania TURBO 2000F zapisanego w EPROM. W tym czasie, stosunkowo wolno, co trwa 3-4 sekundy, ładuje się kondensator C1. Gdy napięcie na nim osiągnie odpowiedni poziom (ok. 3,3V przy jednym tranzystorze i ok. 2.6V przy dwóch), tranzystor (tranzystory) przestają przewodzić i sygnał RD5 zmienia stan na 0 (logiczny niski). Uruchomione oprogramowanie TURBO 2000F wykrywa ten fakt i gdy tylko pamięć modułu zostaje odłączona od systemu na drodze sprzętowej oprogramowanie kontynuuje swoje działanie, wyświetlając menu startowe.

Dosyć częstą przyczyna nieprawidłowego startu modułu jest wadliwe działanie układu zerowania. Wyschnięty kondensator elektrolityczny C1 nie ładuje się i układ nie zmienia stanu sygnału RD5.

Test sprawdzający poprawność działania układu polega na dołączeniu woltomierza (o rezystancji wewnętrznej > 1 Mohm, bo w przeciwnym razie działanie układu może zostać zablokowana przez woltomierz) pomiędzy masę a linię RD5. W momencie włączenia komputera napięcie powinno wynosić około +5V (przy pojedyńczym tranzystorze, przy dwóch będzie to ok. 4.3V) i powoli zacznie spadać do zera (w przypadku dwóch tranzystorów, ze względu na duże wzmocnienie układu Darlingtona, spadek będzie prawie skokowy). Gdy osiągnie wystarczająco niski poziom (poniżej 0.8V), zainicjowany moduł uruchomi oprogramowanie TURBO 2000F, na ekran "wskoczy" MENU.

Nieprawidłowa inicjalizacja modułu, z wadliwie działającym układem zerowania, powoduje pojawienie się na ekranie komunikatu - proszę czekać - lub podobnej treści, który nie znika.

Istnieją dwa rozwiązania resetu sprzętowego dla TURBO 2000F. Na jednym i na dwóch tranzystorach. W działaniu różnią się ostrością przebiegu sygnału RD5, nieco inny jest próg przełączenia linii RD5 ale jest to bez znaczenia, chociaż układ z dwoma tranzystorami jest lepszy (ze względu na wrażliwość układów cyfrowych na wolnonarastające przebiegi).

Schematy, zawartość EPROM.

Bibliografia

Zobacz też

Personal tools