IDE Plus 2.0

From Atariki

(Różnice między wersjami)
Jump to: navigation, search
Wersja z dnia 20:37, 13 paź 2011
KMK (Dyskusja | wkład)
(Oprogramowanie)
← Previous diff
Wersja z dnia 21:48, 2 gru 2011
Simius (Dyskusja | wkład)
(Sprzęt)
Next diff →
Linia 10: Linia 10:
* wtyk [[ECI|CART/ECI]], służący do bezpośredniego podłączenia całości do komputera [[XE]] * wtyk [[ECI|CART/ECI]], służący do bezpośredniego podłączenia całości do komputera [[XE]]
* wtyk [[PBI]], służący do bezpośredniego podłączenia całości do komputera [[XL]] * wtyk [[PBI]], służący do bezpośredniego podłączenia całości do komputera [[XL]]
-* złącze kątowe, służące do podłączenia całości do komputera XL za pośrednictwem taśmy 50-żyłowej+* złącze służące do podłączenia całości do komputera XL za pośrednictwem taśmy 50-żyłowej
* gniazdko do podłączenia zewnętrznego zasilania 5V * gniazdko do podłączenia zewnętrznego zasilania 5V
* złącze do podłączenia 2,5-calowego twardego dysku ATA (czyli IDE) * złącze do podłączenia 2,5-calowego twardego dysku ATA (czyli IDE)

Wersja z dnia 21:48, 2 gru 2011

Grafika:Ideplus_config.png

Interfejs IDE opracowany w roku 2011 przez Jacka Żuka i oprogramowany przez KMK. Jest to wersja rozwojowa KMK/JŻ IDE, zgodna z nim wstecz pod względem oprogramowania (również tego, które znajduje się w ROM-ie).

Spis treści

Sprzęt

W skład urządzenia wchodzi tzw. host adapter ATA, zasilany baterią zegar czasu rzeczywistego (V3021), trzy pamięci flash-ROM o łącznej pojemności 1,5 MB (z czego dostępne jest 1,1 MB), 32 KB pamięci RAM oraz logika sterująca. Pamięć flash przeznaczona jest na SpartaDOS X oraz wewnętrzne oprogramowanie sterujące (tzw. BIOS).

Interfejs wyposażony jest w następujące złącza:

  • wtyk CART/ECI, służący do bezpośredniego podłączenia całości do komputera XE
  • wtyk PBI, służący do bezpośredniego podłączenia całości do komputera XL
  • złącze służące do podłączenia całości do komputera XL za pośrednictwem taśmy 50-żyłowej
  • gniazdko do podłączenia zewnętrznego zasilania 5V
  • złącze do podłączenia 2,5-calowego twardego dysku ATA (czyli IDE)
  • gniazdo Cartridge'a
  • ośmiostykowe złącze przeznaczone do podłączenia dodatkowych sygnałów pozwalających sterować zewnętrznym kartridżem (do użycia tylko z komputerami XL)

Poza tym urządzenie ma przełącznik pozwalający całkowicie wyłączyć wewnętrzny moduł SpartaDOS X.

Wyprodukowano

Łącznie w 2011 r. "wyszło" 150 sztuk:

Seria 1

  1. 5 prototypów rev. A
  2. 1 prototyp rev. B
  3. 124 egzemplarze rev. C

Seria 2

  1. 6 egzemplarzy rev. B
  2. 14 egzemplarzy rev. C

Oprogramowanie

Na oprogramowanie składa się tzw. BIOS oraz specjalnie przygotowana wersja SpartaDOS X. BIOS zawiera:

  • procedury obsługi urządzeń ATA (czyli dysków IDE)
  • kompletną obsługę zegara czasu rzeczywistego, włączając w to sterownik Z: oraz APE Time
  • menu konfiguracyjne (widoczne na obrazku powyżej)
  • od wersji 0.7: szybkie procedury szeregowe SIO (zgodne z UltraSpeed)
  • od wersji 0.8: loader do plików binarnych (będący wersją rozwojową loadera SD-Load)
  • od wersji 0.9: loader do plików ATR oraz kod pozwalający takowy plik podmontować jako urządzenie SIO (konkretnie, jako dysk)

W przeciwieństwie do BIOS-u używanego przez KMK/JŻ IDE (i IDEa), które przy dostępie do dysków IDE używały adresowania CHS, BIOS IDE Plusa używa adresowania LBA. W związku z tym wymaga od dysku zgodności ze specyfikacją co najmniej ATA-3 (a nie, jak KMK/JŻ IDE, ATA-2). W praktyce oznacza to, że z IDE Plus 2.0 prawdopodobnie nie będą działać dyski wyprodukowane przed rokiem 1997.

Zdjęcie

Grafika:Ide20.jpg

Odnośniki zewnętrzne

Personal tools